vrijdag 31 juli 2009
slimme hond!
Joppe vindt zich ondertussen al zo volwassen dat hij zichzelf wel kan uitlaten.
Nou is hij inderdaad wel veel van het echte puppy/baby-achtige aan het verliezen, maar om nou zo maar over het tuinhekje te springen om de behoefte in de tuin te gaan doen?
Pfff hoe verzint hij het?
Na het eten was Joppe lekker aan het spelen in de tuin en ineens zegt René tegen mij:"Had jij me net niet verteld dat Joppe al heeft geleerd hoe hij achter het hekje moet blijven?" Meneer huppelt op dat moment net vrolijk de tuin in en gaat plassen.
Ahum. Knap dat hij die link weet te leggen dat hij niet op zijn terrein plast, maar in de tuin is ook niet helemaal de bedoeling. Meteen onze grote stabijpup maar eens naar me toe geroepen en naar de echte uitlaatplek gebracht.
Een ander slimmigheidje is dat hij de ruilhandel heeft ontdekt.
Voor een lekker botje of een speeltje wil hij wel heeeeeel erg graag dat lekkere bord met jouw eten.
Wij zijn heel erg benieuwd wat hij nog meer gaat verzinnen.
Later vandaag of morgen worden er weer nieuwe foto's van Joppe geplaatst op de foto-site....
Nou is hij inderdaad wel veel van het echte puppy/baby-achtige aan het verliezen, maar om nou zo maar over het tuinhekje te springen om de behoefte in de tuin te gaan doen?
Pfff hoe verzint hij het?
Na het eten was Joppe lekker aan het spelen in de tuin en ineens zegt René tegen mij:"Had jij me net niet verteld dat Joppe al heeft geleerd hoe hij achter het hekje moet blijven?" Meneer huppelt op dat moment net vrolijk de tuin in en gaat plassen.
Ahum. Knap dat hij die link weet te leggen dat hij niet op zijn terrein plast, maar in de tuin is ook niet helemaal de bedoeling. Meteen onze grote stabijpup maar eens naar me toe geroepen en naar de echte uitlaatplek gebracht.
Een ander slimmigheidje is dat hij de ruilhandel heeft ontdekt.
Voor een lekker botje of een speeltje wil hij wel heeeeeel erg graag dat lekkere bord met jouw eten.
Wij zijn heel erg benieuwd wat hij nog meer gaat verzinnen.
Later vandaag of morgen worden er weer nieuwe foto's van Joppe geplaatst op de foto-site....
donderdag 30 juli 2009
week 30: deel 2
Donderdag:
Op donderdag ga ik op bezoek bij Gerde en neem Joppe met me mee. Joppe gaat meteen maar liggen slapen in de auto (gelukkig maar) en ik heb er geen omkijken naar. In Deventer aangekomen is het slecht weer en ik til Joppe vanuit de auto naar binnen. Daar maakt hij kennis met Kasper het ruim 2 jaar oude zoontje van Gerde. Kasper is heerlijk druk enthousiast en wil heel graag met Joppe spelen. Joppe moet echter nog een beetje wennen aan de nieuwe omgeving en ondertussen aangestoken door het enthousiasme en heeft 0,0 rust in zijn gat. Ik moet er wel continue bij in de buurt blijven, want een spelende Joppe heeft dan zijn bek (met die haarscherpe puppytandjes) open en kan daardoor geheel onbedoeld toch schrik aanjagen. Gelukkig gaat alles goed en zijn Kasper en Joppe erg lief naar elkaar.
Wel heb ik weer wat geleerd die ochtend. Ondanks dat Joppe zindelijk is, wil dat niet zeggen dat hij overal waar hij is weet hoe dit werkt. Deze ochtend duurde het hem blijkbaar te lang en heeft hij in de kamer geplast terwijl wij aan het eten waren. Oeps. Joppe maar meteen naar buiten gedaan en laten zien waar hij wel mocht plassen.
In de middag gaan we weer naar huis, waar Joppe nog een paar uurtjes kan bijkomen van deze nieuwe ervaring. ’s Avonds mag hij namelijk mee naar de puppybehendigheidstraining.
Dit is een maandelijkse training opgezet door de hondenschool om pups spelenderwijs kennis te laten maken met de toestellen van de behendigheidstraining.
Wij willen dit met hem uitproberen en kijken hoe hij dit vindt.
De pups die meedoen zijn van verschillende leeftijden. Er zijn 2 andere pups uit de puppycursus die meedoen. Beiden zijn een paar weekjes ouder dan Joppe. Daarnaast zijn er een paar honden tussen de 6 en 9 maanden aanwezig. Die zijn duidelijk al een stuk verder in luisteren.
1 voor 1 mogen ze de hindernissen over: de tunnel, de springhindernissen en een deken waar ze onderdoor moeten.
Sommige oefeningen zijn nog een beetje lastig voor de jongere pups, maar ze slaan zich er bijna allemaal goed doorheen. Alleen Willem is een beetje bang voor tunnels en dekens, maar die komt best vooruit.
Joppe vindt het geweldig. Hij is helemaal niet bang en gaat vrolijk mee. Wel had hij wat moeite om de bedoeling van sommige oefeningen in 1 keer te begrijpen. Dat is ook best lastig als je de commando’s en gebaren nog niet allemaal kent. Die moet hij eerst leren.
Van de deken was hij in tegenstelling tot andere honden helemaal niet onder de indruk. Terwijl de andere hond nog de oefening aan het afronden was, was hij er al onderdoor gekropen omdat hij wel heel graag wilde weten wat er aan de andere kant van die deken gebeurde.
Joppe heeft ook al een beetje leren springen over de hindernissen. Dit hoefde hij vanwege zijn jonge leeftijd maar 2x te doen. De 1e keer had hij de hindernis niet eens gezien en liep er dwars doorheen omdat hij alleen maar op mij lette. De 2e keer ging het perfect. Daar is volgens mij ook nog een foto van gemaakt die ik dan later wel hierbij zal plaatsen.
Al met al een leuke training en voor herhaling vatbaar.
Vrijdag:
Overdag doen we lekker rustig aan en 's avonds gaan we samen met de ouders van René uit eten. Uiteraard is Joppe daarbij ook van de partij. Het eten is lekker, het is gezellig en Joppe doet het perfect. Het liefst ligt hij bij iemand aan de voeten, zelfs als dat bij mensen aan een ander tafeltje is!
Die voelden ineens iets warms en zachts langs hun benen gaan en ja hoor, daar lag meneer. Gelukkig vonden zij het helemaal niet erg.
Zaterdag:
's Ochtends mag Joppe weer naar de puppytraining. René is deze keer weer aan de beurt en gaat op pad. Ik ga eerst nog wat andere dingen regelen voordat ik een kijkje ga nemen (met het fototoestel)
Joppe heeft wat moeite zich te focussen vandaag, maar de rodi-worst helpt goed. We krijgen de opdracht meer te oefenen met het gebit te laten bekijken en te laten volgen. Vooral bij dat laatste is hij tijdens de training heel erg afgeleid door de andere hondjes.
Na de training even lekker een paar uur uitrusten voordat we alweer weg moeten. Deze keer richting Almere waar weer een zomerse bbq voor ons klaar gaat staan. Dit was natuurlijk niet het excuus om naar Almere te gaan, dat is eigenlijk de komst van een 2e friese stabij in onze familie. Mijn zusje en zwager hebben deze week namelijk Joeke op mogen halen. Joeke is een reutje van 8 weken.
Joppe schrikt zich eerst een hoedje als we binnenkomen en Tycho blij op hem af rent. Hij heeft Tycho al 2 keer eerder
gezien en kon het toen wel met hem vinden. Joppe wringt zich van schrik in een hoekje, waar precies de waterbak staat. Maakt niet uit denkt Joppe, als het maar verder weg is van dat bruine monster.
Na over de 1e schrik heen te zijn gekomen en Tycho even naar buiten is verbannen, gaat het een stuk beter en zit Joppe weer goed in zijn vel. De volgende stap is de ontmoeting met Joeke. Die verloopt een stuk minder vriendelijk. Joeke vindt Joppe maar groot en vooral ongewenst in zijn nabijheid. Joppe wil echter graag spelen en laat zich niet zomaar wegjagen. Zelfs niet na een hoop gegrauw, blaffen en bijten.
Joeke vindt het allemaal maar niks dat drukke beest voor zijn neus en zoekt een veiliger heenkomen achter onze benen.
We gaan maar met het stel naar buiten. Daar beginnen Tycho en Joppe aan een hernieuwde kennismaking en de "rust" keert weder. Met rust bedoel ik dan niet rustig liggende honden, want dat kan niet met EN Tycho EN Joppe EN Edje de kat EN Joeke, maar de rust dat iedereen (nou ja, Joeke misschien nog niet helemaal) zijn plekje weet.
Joppe kan met geen mogelijkheid zijn rust vinden en blijft maar doorgaan. Hebben we hem eindelijk even liggen op zijn deken, staat hij na 3 seconden alweer op 4 poten omdat hij weer ergens heen wil.
Op een gegeven moment wijst Marloes naar buiten met een "Moet je nou eens zien". Joppe blijkt op dat moment de waterbak (eigenlijk een drinkbak voor vogels) leeg te willen graven en staat er met zijn voorpoten in de spitten. Binnen no time is die bak natuurlijk leeg en Joppe zeiknat. EEeeeeeeeeeh, waarom hij zo doet?? Geen idee, maar we vonden het wel grappig om te laten herhalen. Dus bak weer gevuld en Joppe deed de rest :-))
Daarna maar de boel ingepakt om naar huis te gaan, want de honden waren bekaf, de buiken vol en de avond alweer over de helft.
week 30: deel 1
Dinsdag is Joppe op familiebezoek geweest. Ik moest in het zuiden van het land zijn en wilde Joppe het niet aandoen de hele middag alleen maar in de auto te zitten en in een kamer op zijn kont te zitten en dus heb ik met de fokker overlegd of hij daar even mocht verblijven.
Dit was gelukkig geen probleem.
Toen we aankwamen werden we onthaald door een heleboel hondengeblaf. Joppe vond dit maar niets en wilde het liefst de auto weer in. “Huh Joppe?”
Met wat overtuigingskracht kreeg ik hem toch mee naar binnen en daar zag hij de eerste oude bekende en werd hartelijk begroet. Joppe wist ineens niet meer hoe hij zijn plas in moest houden en liet van blijdschap alles maar lopen. (Ahum).
Daarna kwam de begroeting met het vorige baasje. In eerste instantie had Joppe daar geen oog voor, maar ineens kwam ook hier de herkenning en werd er flink geknuffeld.
Joppe mocht meteen mee naar de andere stabij’s. Daar werd hij vrolijk begroet en besnuffeld. Joppe moest natuurlijk eerst overal een kijkje nemen voordat hij de rust had. Ik was hier niet bij en hoorde later dat hij wel weer even moest wennen en een plekje moest krijgen binnen de roedel. Dat is hartstikke goed gegaan en hij heeft lekker met zijn zusje Jannemarie, die hier is blijven wonen, en een tante gespeeld. Ook werden hij en zijn zusje nog even op sleeptouw genomen door mama Mas.
Moe en voldaan gaat Joppe weer mee naar huis. In de auto valt hij meteen in slaap. Dat is gelukkig heel anders dan de eerste keer dat we daar wegreden. Toen kregen we Joppe voor het eerst mee en kotste hij de hele weg naar huis de boel onder.
De volgende dag leken er geen verder naweeën voor Joppe te zijn en was hij weer zijn vrolijke en enthousiaste zelf.
Deze woensdag gaan we ook weer met Joppe naar de dierenwinkel, aangezien zijn etensvoorraad moet worden bijgevuld. Omdat het leuker is met zijn allen te gaan dan alleen stappen we met zijn 3-en de winkel binnen. Joppe voelt zich hier volkomen op zijn gemak en kijkt eens rond. We zien een paar grote ligkussens vinden en we halen er 1 uit het schap om te bekijken. Daarna besluiten we Joppe ernaar te laten kijken. Het eerste kussen vindt hij niet zo: Dit is een tamelijk glad en krakend exemplaar. Daarop pakken we een zacht geval, dat lijkt op hetgeen hij in de bench heeft liggen. Dit vindt meneer wel wat en kruipt er op en gaat eerst liggen om vervolgens zijn tanden erin te zetten. Hmm ook niet de meest geschikte dus. Snel Joppe eraf halen en (nog) ongeschonden weer terugleggen. Het volgende exemplaar is groot, bruin en lijkt op zo’n ouderwetse zitzak. Jeweetwel, zo’n ding wat je eerst op moet schudden alvorens je erin te laten ploffen. Met een beetje mazzel zit je heerlijk, maar als je pech hebt, wat vaak het geval is, kan je weer overnieuw beginnen met opschudden. Voor honden echter een ideale mogelijkheid om hun eigen plekje “te graven” en lekker te gaan liggen.
Joppe bevalt het kussen wel en we besluiten maar om deze mee te nemen onder het mom van:”hij moet straks toch een mand en dit is veel makkelijker”.
Autotuigje
Als we weggaan met de auto moet Joppe en speciaal autotuigje om, zodat hij veilig op de achterbank kan zitten. Net als mensen achterin de autogordel om moeten, moet hij dat ook.
Nou vindt hij dat tuigje een ware verschrikking.
Zodra hij ons ermee ziet aankomen, gaat hij snel de andere kant op. Hij heeft echter al geleerd dat dat geen zin heeft en dat hij dat ding toch wel om krijgt. Dus geeft hij zich onder protest over. De laatste week is het zelfs zo dat het geen stilzwijgend protest meer is, maar een open protest is geworden. Dat wil zeggen dat hij op straat ineens weigert om verder te gaan: Hij gaat dan zitten en als je zegt: "Kom op Joppe" en daarbij een klein rukje aan de riem geeft, hij zich voorover laat vallen. Maakt niet uit waar hij dan terecht komt. Een andere optie is dat hij (eindelijk) op zijn mooie nieuwe, zachte hondenkussen neerploft met zijn kop tussen zijn poten en je dan aankijkt met een blik van:"Tot hier en niet verder, ik ga NIET mee".
We zijn zelfs al een keer naar buiten gegaan zonder dat hij ook maar aanstalten wilde maken om met ons mee te gaan. Daarop heb ik maar aangebeld en ja hoor, daardoor kwam hij in beweging. Toch handig zo'n nieuwsgierig aagje ;-)
Nou vindt hij dat tuigje een ware verschrikking.
Zodra hij ons ermee ziet aankomen, gaat hij snel de andere kant op. Hij heeft echter al geleerd dat dat geen zin heeft en dat hij dat ding toch wel om krijgt. Dus geeft hij zich onder protest over. De laatste week is het zelfs zo dat het geen stilzwijgend protest meer is, maar een open protest is geworden. Dat wil zeggen dat hij op straat ineens weigert om verder te gaan: Hij gaat dan zitten en als je zegt: "Kom op Joppe" en daarbij een klein rukje aan de riem geeft, hij zich voorover laat vallen. Maakt niet uit waar hij dan terecht komt. Een andere optie is dat hij (eindelijk) op zijn mooie nieuwe, zachte hondenkussen neerploft met zijn kop tussen zijn poten en je dan aankijkt met een blik van:"Tot hier en niet verder, ik ga NIET mee".
We zijn zelfs al een keer naar buiten gegaan zonder dat hij ook maar aanstalten wilde maken om met ons mee te gaan. Daarop heb ik maar aangebeld en ja hoor, daardoor kwam hij in beweging. Toch handig zo'n nieuwsgierig aagje ;-)
woensdag 22 juli 2009
HAP :-/
Wat ons net toch overkomen is..?! Ik ben er eigenlijk nog steeds pissig over en netjes geschreven; ontstemd.
Na het uitzwaaien van René die naar zijn werk is gegaan, heb ik Joppe uitgelaten. Daarbij liepen we over het pad langs het hondenuitlaatdeel en alles ging prima totdat we op de terugweg een golden retriever-reu tegenkwamen. Joppe wilde er graag op af om mee te spelen, maar deze hond deed al meteen zo dominant dat Joppe zijn best deed zo onderdanig mogelijk te zijn. Staart ver tussen de poten en helemaal klein maken. Dat gedrag had ik nog nooit bij hem gezien. Daarna ging hij op zijn rug liggen en toen gebeurde het: HAP.
Die andere reu beet Joppe gewoon in zijn kop. Echt onvoorstelbaar. Tis maar een pup die zich nog erg onderdanig gedroeg ook.
Zegt zijn baasje doodleuk: "Ja manneke, dan had je je ook maar meteen onderdaniger moeten opstellen". "Leuk gezegd, maar Joppe werd aangevallen toen hij op zijn rug lag", was mijn reactie.
Daarna kwam er een pinnige reactie dat die reu de volgende keer wel heel kort zou worden gehouden als Joppe in de buurt was. We'll see.
Bijna thuis kwamen we Joy tegen, de keeshond van de achterburen. Dit is ook een reu en blaft veel tegen Joppe, maar is ook wel nieuwsgierig. Deze keer was hij nog met iets anders bezig, maar op het moment dat hij zich naar Joppe toewendt, schreeuwt Joppe moord en brand en verstopt zich angstig en jankend achter mijn benen. Hoezo trauma?
Thuis aangekomen bekijk ik Joppe eens goed en zie ineens een wondje boven Joppe's oog. Tis niet heel groot, maar wel reden genoeg om weer erg boos en verontwaardigd te worden. Snel maar wat betadine opgedaan en hopen dat het snel weer heelt.
Een halve centimeter lager en Joppe had een beschadigd oog gehad.
Gelukkig ligt hij nu al te slapen en hopelijk vergeet hij dit voorval snel. Nu ik nog, want ik kan hier dus blijkbaar heel slecht tegen. Ze moeten wel van mijn hondje afblijven!
Wel moet ik de volgende keer met uitlaten natuurlijk gewoon doen alsof er niets aan de hand is en niet iedere hond Joppe kwaad wil doen. Pfff honden zijn zo goed in lichaamstaal (en ik zo
slecht in het verbloemen ervan)
Later als de rust is wedergekeerd, volgt nog een verhaaltje over gister waarbij Joppe op bezoek is geweest bij zijn familie.
Na het uitzwaaien van René die naar zijn werk is gegaan, heb ik Joppe uitgelaten. Daarbij liepen we over het pad langs het hondenuitlaatdeel en alles ging prima totdat we op de terugweg een golden retriever-reu tegenkwamen. Joppe wilde er graag op af om mee te spelen, maar deze hond deed al meteen zo dominant dat Joppe zijn best deed zo onderdanig mogelijk te zijn. Staart ver tussen de poten en helemaal klein maken. Dat gedrag had ik nog nooit bij hem gezien. Daarna ging hij op zijn rug liggen en toen gebeurde het: HAP.
Die andere reu beet Joppe gewoon in zijn kop. Echt onvoorstelbaar. Tis maar een pup die zich nog erg onderdanig gedroeg ook.
Zegt zijn baasje doodleuk: "Ja manneke, dan had je je ook maar meteen onderdaniger moeten opstellen". "Leuk gezegd, maar Joppe werd aangevallen toen hij op zijn rug lag", was mijn reactie.
Daarna kwam er een pinnige reactie dat die reu de volgende keer wel heel kort zou worden gehouden als Joppe in de buurt was. We'll see.
Bijna thuis kwamen we Joy tegen, de keeshond van de achterburen. Dit is ook een reu en blaft veel tegen Joppe, maar is ook wel nieuwsgierig. Deze keer was hij nog met iets anders bezig, maar op het moment dat hij zich naar Joppe toewendt, schreeuwt Joppe moord en brand en verstopt zich angstig en jankend achter mijn benen. Hoezo trauma?
Thuis aangekomen bekijk ik Joppe eens goed en zie ineens een wondje boven Joppe's oog. Tis niet heel groot, maar wel reden genoeg om weer erg boos en verontwaardigd te worden. Snel maar wat betadine opgedaan en hopen dat het snel weer heelt.
Een halve centimeter lager en Joppe had een beschadigd oog gehad.
Gelukkig ligt hij nu al te slapen en hopelijk vergeet hij dit voorval snel. Nu ik nog, want ik kan hier dus blijkbaar heel slecht tegen. Ze moeten wel van mijn hondje afblijven!
Wel moet ik de volgende keer met uitlaten natuurlijk gewoon doen alsof er niets aan de hand is en niet iedere hond Joppe kwaad wil doen. Pfff honden zijn zo goed in lichaamstaal (en ik zo
slecht in het verbloemen ervan)
Later als de rust is wedergekeerd, volgt nog een verhaaltje over gister waarbij Joppe op bezoek is geweest bij zijn familie.
dinsdag 21 juli 2009
Weetjes
Joppe en wij zijn al aardig gewend aan elkaar en hebben een bepaald dagritme ontwikkeld. Hierdoor is het best lastig iedere dag iets nieuws te vertellen en dus schrijf ik hierbij maar een aantal weetjes over Joppe:
Joppe is best een lief klein knuffelkontje. Van zo'n jonge hond had ik zelf verwacht dat hij wel veel meer wilde spelen en ravotten. Tuurlijk speelt hij wel, maar dan gaat het best beschaafd. Beetje trekken aan een speeltje, maar vooral knabbelen aan een speeltje terwijl jij het speeltje vast houdt en Joppe lekker tegen je aan ligt. Dat vindt hij heerlijk.
Met andere honden ravot hij er lekker op los als hij de kans krijgt (= wanneer de andere hond wil) en ook René is zijn woeste speelmaatje. Nadeel is wel zijn scherpe tandjes die onopettelijk nog de nodige gaten in handen en of kleren kunnen achterlaten.
Daarnaast houdt hij wel van apporteren. Gooi bijvoorbeeld een bal weg en Joppe vliegt er achteraan en brengt hem terug. Uiteraard lukt dit niet altijd en wordt hij weleens afgeleid door een ander speeltje dat hij onderweg tegenkomt, maar met wat overtuigingskracht komt hij uiteindelijk wel. Hiervoor maak ik overigens wel gebruik van een speeltje dat echt is om samen mee te spelen. Na afloop wordt het dan ook weer opgeruimd en heeft Joppe nog meer dan genoeg andere speeltjes om mee rond te hobbelen.
Dat hobbelen hoort trouwens bij het puppy-zijn. Tis nog zo'n ukkie. Wel een uit de kluiten gewassen ukkie, maar nog steeds is goed te zien hoe jong hij is. De oorzaak van het hobbelen is dat zijn lijf met dikke puppyvacht nog aardig rond is en hij staat nog niet zo hoog op zijn poten. Veel mensen op straat zeggen dan ook echt vertederd: "Och wat een schattig bolletje of beertje"
Wij vinden hem gewoon een smurfje (vernoemd naar zijn favo-knuffel uit het nest)
Joppe is gek op voeten en op de voorwerpen waar voeten in hebben gezeten: sokken, schoenen, pantoffels. Het liefst pakt hij mijn pantoffels, maar weet eigenlijk wel dat dat niet mag. Zelfs een anti-bijt geurtje erop mag niet baten. Het is soms echt zoeken waar de andere toffel is gebleven, omat Joppe die ergens mee naar toe heeft gesleept.
Daarnaast vindt hij het heerlijk om aan je voeten te zitten: letterlijk en figuurlijk. Op het moment van schrijven ligt hij onder mijn stoel te snurken met zijn kop bij mijn voeten.
Het is algemeen bekend dat pups vaak last hebben van de gekke 5 minuten. Bij Joppe is dat vaak 's avonds nadat hij eten heeft gehad en wij allebei thuis zijn. Waarbij veel honden als een gek heen en weer gaan rennen wordt Joppe ontzettend bijterig en onrustig. Hij begint ons dan uit te dagen om vooral met hem te gaan spelen en weet van geen ophouden.
Vanmorgen echter had hij de gekke 5 minuten voordat hij eten zou krijgen en spurte het hele huis door.
Niet te peilen die hond;-)
Joppe is best een lief klein knuffelkontje. Van zo'n jonge hond had ik zelf verwacht dat hij wel veel meer wilde spelen en ravotten. Tuurlijk speelt hij wel, maar dan gaat het best beschaafd. Beetje trekken aan een speeltje, maar vooral knabbelen aan een speeltje terwijl jij het speeltje vast houdt en Joppe lekker tegen je aan ligt. Dat vindt hij heerlijk.
Met andere honden ravot hij er lekker op los als hij de kans krijgt (= wanneer de andere hond wil) en ook René is zijn woeste speelmaatje. Nadeel is wel zijn scherpe tandjes die onopettelijk nog de nodige gaten in handen en of kleren kunnen achterlaten.
Daarnaast houdt hij wel van apporteren. Gooi bijvoorbeeld een bal weg en Joppe vliegt er achteraan en brengt hem terug. Uiteraard lukt dit niet altijd en wordt hij weleens afgeleid door een ander speeltje dat hij onderweg tegenkomt, maar met wat overtuigingskracht komt hij uiteindelijk wel. Hiervoor maak ik overigens wel gebruik van een speeltje dat echt is om samen mee te spelen. Na afloop wordt het dan ook weer opgeruimd en heeft Joppe nog meer dan genoeg andere speeltjes om mee rond te hobbelen.
Dat hobbelen hoort trouwens bij het puppy-zijn. Tis nog zo'n ukkie. Wel een uit de kluiten gewassen ukkie, maar nog steeds is goed te zien hoe jong hij is. De oorzaak van het hobbelen is dat zijn lijf met dikke puppyvacht nog aardig rond is en hij staat nog niet zo hoog op zijn poten. Veel mensen op straat zeggen dan ook echt vertederd: "Och wat een schattig bolletje of beertje"
Wij vinden hem gewoon een smurfje (vernoemd naar zijn favo-knuffel uit het nest)
Joppe is gek op voeten en op de voorwerpen waar voeten in hebben gezeten: sokken, schoenen, pantoffels. Het liefst pakt hij mijn pantoffels, maar weet eigenlijk wel dat dat niet mag. Zelfs een anti-bijt geurtje erop mag niet baten. Het is soms echt zoeken waar de andere toffel is gebleven, omat Joppe die ergens mee naar toe heeft gesleept.
Daarnaast vindt hij het heerlijk om aan je voeten te zitten: letterlijk en figuurlijk. Op het moment van schrijven ligt hij onder mijn stoel te snurken met zijn kop bij mijn voeten.
Het is algemeen bekend dat pups vaak last hebben van de gekke 5 minuten. Bij Joppe is dat vaak 's avonds nadat hij eten heeft gehad en wij allebei thuis zijn. Waarbij veel honden als een gek heen en weer gaan rennen wordt Joppe ontzettend bijterig en onrustig. Hij begint ons dan uit te dagen om vooral met hem te gaan spelen en weet van geen ophouden.
Vanmorgen echter had hij de gekke 5 minuten voordat hij eten zou krijgen en spurte het hele huis door.
Niet te peilen die hond;-)
maandag 20 juli 2009
zwaar weekend achter de rug
Deze morgen ligt Joppe uitgeblust in zijn bench. Hij heeft namelijk een druk weekend achter de rug en moet daar nog een beetje van bijkomen (als hij het niet zelf vindt, dan vinden wij dat wel)
Zaterdag was weer de wekelijkse puppycursus en daar heeft hij weer een uur lang zijn best gedaan gehoorzaam en nieuwsgierig te zijn. Daarna nog een kwartiertje ravotten met de overige pups en ons 12 weken oude hondje is best wel een beetje moe.
Het was deze week de eer aan René om Joppe zijn kunsten te laten vertonen op commando en naar horen zeggen (ben niet gaan kijken) is dat goed gegaan. Joppe vindt het wel moeilijk de aandacht erbij te houden en geconcentreerd te blijven, maar met behulp van wat lekkere rodi-worst komt hij een heel eind. Enthousiast is hij zowiezo. Hij rende de tunnel in en uit en rende naar René toe bij het "kom-hier-spelletje". Ook hebben wij geleerd hoe we het beste naar Joppes tandjes kunnen kijken zonder dat Joppe dat uitermate vervelend vindt. Kortom wederom een nuttige sessie.
In de middag mag Joppe met ons mee naar het appartement dat we te koop hebben staan in het centrum. Daar moeten nog wat opruimklusjes gebeuren (meubels etc.) Joppe kan daar zijn rust niet helemaal vinden, vooral niet omdat buiten een feestje wordt gegeven ter ere van de opening van een nieuwe zaak. Al die pratende mensen en muziek zijn best interessant. Daarnaast lopen zijn baasjes maar heen en weer en daar wil hij toch wel graag heel dichtbij in de buurt zijn. Uiteindelijk besluiten we Joppe maar naar huis te brengen en in de bench te doen. Daar kan hij lekker gaan slapen, terwijl wij nog even verder gaan.
Hij lijkt hier niet zoveel moeite mee te hebben en we zorgen met een uur weer terug te zijn.
Zodra we binnenkomen (extra zachtjes om te kijken of hij sliep of niet), kijkt Joppe wat suf uit zijn ogen en rekt zich eens uit. "Hoi, mijn baasjes zijn er weer. "
Het ziet er naar uit dat hij lekker geslapen heeft. Missie geslaagd.
Op zondag mag Joppe een dagje op bezoek in Lunteren. Daar kan hij de hele dag spelen met de 4-jarige Sedna. Sedna is een golden retriever en is net zo eigenwijs als Joppe.
Na 4 weken Joppe om je heen is het trouwens best wel een beetje vreemd om hem zo achter te laten. Hoewel hij niet eens merkte dat wij weggingen. Zo gebiologeerd was hij door Sedna.
Overal waar Sedna heen ging, was Joppe ook te vinden. Wat leuk was om te zien, is dat hij haar gedrag ook kopieerde. Dat probeert hij bij ons ook wel eens(al is dat wel lastig met plakband plakken), maar om een hond na te doen als hond zijnde is een stuk makkelijker.
Als bezorgde ouders hebben wij ons tussendoor ook laten verleiden om telefonisch te informeren hoe het ging met ons (honden)kroost: "Geen zorgen alles gaat goed en hij ligt nu lekker te slapen".
Gelukkig herkende hij ons nog wel toen we hem op kwamen halen en stond hij uitgebreid te kwispelstaarten met zijn hele achterlijf. (Of was dat omdat Sedna net weer terugkwam van een uitlaatbeurt?)
Joppe en Sedna hadden de hele dag leuk met elkaar opgetrokken. Soms letterlijk, doordat Joppe werd voortgetrokken door Sedna terwijl hij aan haar staart hing. Daarnaast schijnt hij heel hard te kunnen blaffen (was Sedna aan het uitdagen) en schrikt hij zich een hoedje als Sedna eens terugblaft. "Wow, dat is toch wel indrukwekkend", zie je hem denken. Hij laat zich er echter geen moment van weerhouden en prikt geheel door Sedna's schijnbarriere heen door meteen weer uit te dagen. Sedna lijkt het prachtig te vinden, dus dat zit wel goed met die twee.
Ook werd ons vertel dat Joppe heel goed is in graven en dat hij al bijna de vijver was ingedoken. Hoop dat hij niet al te veel plantjes heeft uitgegraven.
In ieder geval gaan we deze week maar verder met de zwemlessen. Lijkt me wel handig voor het geval hij de volgende keer die vijver wel induikt......
Moe mag Joppe weer mee naar huis en wil het liefst op schoot kruipen bij ons in de auto. Hij moet het echter doen met zijn kop en voorpoten. Knuffeltje.
Thuis laten we voor het eerst de bench op de normale plek staan en Joppe is gelukkig zo slaperig dat er niet meer uit komt dan een paar piepjes. De deur naar boven laten we open, zodat we elkaar kunnen blijven horen.
Het gaat goed zo. Slaap lekker Joppe.
Zaterdag was weer de wekelijkse puppycursus en daar heeft hij weer een uur lang zijn best gedaan gehoorzaam en nieuwsgierig te zijn. Daarna nog een kwartiertje ravotten met de overige pups en ons 12 weken oude hondje is best wel een beetje moe.
Het was deze week de eer aan René om Joppe zijn kunsten te laten vertonen op commando en naar horen zeggen (ben niet gaan kijken) is dat goed gegaan. Joppe vindt het wel moeilijk de aandacht erbij te houden en geconcentreerd te blijven, maar met behulp van wat lekkere rodi-worst komt hij een heel eind. Enthousiast is hij zowiezo. Hij rende de tunnel in en uit en rende naar René toe bij het "kom-hier-spelletje". Ook hebben wij geleerd hoe we het beste naar Joppes tandjes kunnen kijken zonder dat Joppe dat uitermate vervelend vindt. Kortom wederom een nuttige sessie.
In de middag mag Joppe met ons mee naar het appartement dat we te koop hebben staan in het centrum. Daar moeten nog wat opruimklusjes gebeuren (meubels etc.) Joppe kan daar zijn rust niet helemaal vinden, vooral niet omdat buiten een feestje wordt gegeven ter ere van de opening van een nieuwe zaak. Al die pratende mensen en muziek zijn best interessant. Daarnaast lopen zijn baasjes maar heen en weer en daar wil hij toch wel graag heel dichtbij in de buurt zijn. Uiteindelijk besluiten we Joppe maar naar huis te brengen en in de bench te doen. Daar kan hij lekker gaan slapen, terwijl wij nog even verder gaan.
Hij lijkt hier niet zoveel moeite mee te hebben en we zorgen met een uur weer terug te zijn.
Zodra we binnenkomen (extra zachtjes om te kijken of hij sliep of niet), kijkt Joppe wat suf uit zijn ogen en rekt zich eens uit. "Hoi, mijn baasjes zijn er weer. "
Het ziet er naar uit dat hij lekker geslapen heeft. Missie geslaagd.
Op zondag mag Joppe een dagje op bezoek in Lunteren. Daar kan hij de hele dag spelen met de 4-jarige Sedna. Sedna is een golden retriever en is net zo eigenwijs als Joppe.
Na 4 weken Joppe om je heen is het trouwens best wel een beetje vreemd om hem zo achter te laten. Hoewel hij niet eens merkte dat wij weggingen. Zo gebiologeerd was hij door Sedna.
Overal waar Sedna heen ging, was Joppe ook te vinden. Wat leuk was om te zien, is dat hij haar gedrag ook kopieerde. Dat probeert hij bij ons ook wel eens(al is dat wel lastig met plakband plakken), maar om een hond na te doen als hond zijnde is een stuk makkelijker.
Als bezorgde ouders hebben wij ons tussendoor ook laten verleiden om telefonisch te informeren hoe het ging met ons (honden)kroost: "Geen zorgen alles gaat goed en hij ligt nu lekker te slapen".
Gelukkig herkende hij ons nog wel toen we hem op kwamen halen en stond hij uitgebreid te kwispelstaarten met zijn hele achterlijf. (Of was dat omdat Sedna net weer terugkwam van een uitlaatbeurt?)
Joppe en Sedna hadden de hele dag leuk met elkaar opgetrokken. Soms letterlijk, doordat Joppe werd voortgetrokken door Sedna terwijl hij aan haar staart hing. Daarnaast schijnt hij heel hard te kunnen blaffen (was Sedna aan het uitdagen) en schrikt hij zich een hoedje als Sedna eens terugblaft. "Wow, dat is toch wel indrukwekkend", zie je hem denken. Hij laat zich er echter geen moment van weerhouden en prikt geheel door Sedna's schijnbarriere heen door meteen weer uit te dagen. Sedna lijkt het prachtig te vinden, dus dat zit wel goed met die twee.
Ook werd ons vertel dat Joppe heel goed is in graven en dat hij al bijna de vijver was ingedoken. Hoop dat hij niet al te veel plantjes heeft uitgegraven.
In ieder geval gaan we deze week maar verder met de zwemlessen. Lijkt me wel handig voor het geval hij de volgende keer die vijver wel induikt......
Moe mag Joppe weer mee naar huis en wil het liefst op schoot kruipen bij ons in de auto. Hij moet het echter doen met zijn kop en voorpoten. Knuffeltje.
Thuis laten we voor het eerst de bench op de normale plek staan en Joppe is gelukkig zo slaperig dat er niet meer uit komt dan een paar piepjes. De deur naar boven laten we open, zodat we elkaar kunnen blijven horen.
Het gaat goed zo. Slaap lekker Joppe.
donderdag 16 juli 2009
Overige gebeurtenissen de afgelopen week
Dat Joppe een nieuwsgierig en open karakter heeft is denk ik wel duidelijk geworden uit de voorgaande verhalen.
Afgelopen week heb ik Joppe meegenomen naar het kantoor van René. Zonder problemen stapte hij vrolijk door de schuifdeuren (kende hij nog niet) en stapte meteen op de receptie af waar hij alle aandacht kreeg van de 3 medewerksters. Die waren helemaal verkocht en Joppe vindt aandacht helemaal te gek. Na de eerste aaien wilde hij even verder kijken en onderzocht het kantoor. Aagje.
Daarna naar boven met de lift. Geen enkel probleem, vooral met een stukje worst. Dan ziet Joppe helemaal niets anders dan dat. Boven loopt Joppe rond alsof het kantoor van hem is en hij er een tijdje niet is geweest: overal even kijken en snuffelen. Dan zomaar een kamer binnenlopen en de medewerkers even verbaasd laten opkijken. Wat een hond!
We hebben besloten verder te gaan met de benchtraining. Joppe slaapt vanaf nu 's nachts in de bench en niet meer in combi met de hal. Wel zetten we de bench nog even op die plek om de overgang wat geleidelijker te laten gaan. De eerste nacht was Joppe het er duidelijk niet mee eens. Frustraties alom bij het hondje en hij probeerde ons middels janken, huilen en jammeren ervan te overtuigen dat hij toch echt ook in het halletje mocht. Het was echter niet overtuigend genoeg en te horen aan de gefrustreerde zuchten had Joppe dat ook door.
Overigens was het best moeilijk het lachen in te houden!
De betekenis van het woord "Nee" of "uhuh" weet Joppe inmiddels dondersgoed. Hij houdt dan meestal meteen op waar hij mee bezig was en legt zijn kop neer met een uitdrukking van "ik doe toch helemaal niets". Je weet dan al, dat zodra je je omgedraaid hebt, hij weer vrolijk verder gaat waar hij mee bezig was. Vooral als het om graven in de tuin gaat.
Als hij bijterig is en op dingen zit te kouwen die niet mogen, dan weet hij ondertussen al dat hij beter een speeltje kan gaan pakken. Veel leuker. Pfiew, die training lijkt te helpen!
Verder is hij, net als veel andere stabijs, gewoon oostindisch doof. Ook zie je hem zich met enige regelmaat afvragen wat het nut is als hij gaat luisteren of zijn eigen gang moet gaan. Het kan dus enige tijd duren voordat hij toch maar even naar je toe komt en braaf luistert.
Gelukkig ben ik minstens zo eigenwijs! (jaja, ik geef het toe)
Vandaag leek Joppe ineens zijn poot al een beetje te gaan optillen tijdens het plassen. Wordt hij nu al groot? Daarna ging het gewoon weer op de puppenmanier.
Afgelopen week heb ik Joppe meegenomen naar het kantoor van René. Zonder problemen stapte hij vrolijk door de schuifdeuren (kende hij nog niet) en stapte meteen op de receptie af waar hij alle aandacht kreeg van de 3 medewerksters. Die waren helemaal verkocht en Joppe vindt aandacht helemaal te gek. Na de eerste aaien wilde hij even verder kijken en onderzocht het kantoor. Aagje.
Daarna naar boven met de lift. Geen enkel probleem, vooral met een stukje worst. Dan ziet Joppe helemaal niets anders dan dat. Boven loopt Joppe rond alsof het kantoor van hem is en hij er een tijdje niet is geweest: overal even kijken en snuffelen. Dan zomaar een kamer binnenlopen en de medewerkers even verbaasd laten opkijken. Wat een hond!
We hebben besloten verder te gaan met de benchtraining. Joppe slaapt vanaf nu 's nachts in de bench en niet meer in combi met de hal. Wel zetten we de bench nog even op die plek om de overgang wat geleidelijker te laten gaan. De eerste nacht was Joppe het er duidelijk niet mee eens. Frustraties alom bij het hondje en hij probeerde ons middels janken, huilen en jammeren ervan te overtuigen dat hij toch echt ook in het halletje mocht. Het was echter niet overtuigend genoeg en te horen aan de gefrustreerde zuchten had Joppe dat ook door.
Overigens was het best moeilijk het lachen in te houden!
De betekenis van het woord "Nee" of "uhuh" weet Joppe inmiddels dondersgoed. Hij houdt dan meestal meteen op waar hij mee bezig was en legt zijn kop neer met een uitdrukking van "ik doe toch helemaal niets". Je weet dan al, dat zodra je je omgedraaid hebt, hij weer vrolijk verder gaat waar hij mee bezig was. Vooral als het om graven in de tuin gaat.
Als hij bijterig is en op dingen zit te kouwen die niet mogen, dan weet hij ondertussen al dat hij beter een speeltje kan gaan pakken. Veel leuker. Pfiew, die training lijkt te helpen!
Verder is hij, net als veel andere stabijs, gewoon oostindisch doof. Ook zie je hem zich met enige regelmaat afvragen wat het nut is als hij gaat luisteren of zijn eigen gang moet gaan. Het kan dus enige tijd duren voordat hij toch maar even naar je toe komt en braaf luistert.
Gelukkig ben ik minstens zo eigenwijs! (jaja, ik geef het toe)
Vandaag leek Joppe ineens zijn poot al een beetje te gaan optillen tijdens het plassen. Wordt hij nu al groot? Daarna ging het gewoon weer op de puppenmanier.
Dierenarts en spelen
Joppe mocht deze week weer mee naar de dierenarts voor een nieuwe inenting + een controle van zijn huid (huidmijt).
Maandag hebben we hem voor de laatste keer met de speciale shampoo gewassen en was in bad een zielig hoopje hond. Althans dat vond hij vooral zelf! In de tussentijd vond hij de pindakaas aan de vingers en op de badrand nog steeds heel erg lekker, dus viel het nog wel mee met het zielige. hihihi betrapt Joppe.
Maarre een ielig hoopje hond was het wel zo geheel nat in bad.
Het ielige en zielige hondje werd weer manser met iedere seconde dat hij droger werd. De handdoeken zijn daarbij op een gegeven moment ook nog eens leuke speeltjes. Na het afdrogen liep hij alweer vrolijk en speels rond te rennen over de gang. Kamer in; kamer uit. En he, wat is daar? Nog een hondje? Ow hij kwispelt, dat is leuk; snel er op af! Helaas het was de spiegel en Joppe zag zichzelf. Dat heeft hij nog niet helemaal door. Erg komisch.
Maar goed, het bezoekje aan de dierenarts:
Met de fietskar ernaartoe. Jopp gedroeg zich net als zaterdag: hij wil graag de fietskar in, maar zodra we gaan fietsen begint hij te jammeren. Tot je wat tegen hem zegt natuurlijk, dan krijgt hij de aandacht en is het goed. Clowntje ;-)
Wel is hij enigszins onrustig in de wachtkamer. Hij wil graag naar binnen, maar heeft geen rust. De honden die binnenkomen willen niet echt met hem spelen en in de tussentijd moeten we wachten. En wachten en niets doen is Joppe niet zo goed in. Dus jammeren. Uiteindelijk zijn we aan de beurt en krijgen we wegens de uitloop een andere dierenarts dan gedacht. Maakt niet uit, ook deze doet zijn werk goed. Joppe wordt even gekeurd en gecheckt op de huidmijt. Ziet er veelbelovend uit. Hij krijgt zijn 12-weken inenting en geeft geen krimp. Joppe wil vooral nieuwsgierig rondlopen en overal kijken en snuffelen.
Naast de 12-weken-enting krijgt Joppe ook alvast de rabies-enting. Heeft hij die meteen ook gehad en is voor de komende 3 jaar beschermd tegen hondsdolheid. De arts vindt Joppe een erg mooie pup die er goed uit ziet en daarnaast bovenal een hele grote aaibaarheidsfactor heeft. Dat hadden we aan alle reacties van andere mensen al gemerkt ;-))
Oh ja, de weegschaal leerde dat Joppe ondertussen al 10,4 kg is!
In de wachtkamer ontmoeten we nog even de dierenarts die de fokker ook altijd bezoekt. Ook hij is erg enthousiast over Joppe en vindt hem een mooie stevige stabij die lijkt op het "oude" ras: Lekker stevig. Daarnaast vinden ze daar dat Joppe een open karakter heeft en erg vriendelijk oogt.
Voor de 6-maanden beurt maken we een afspraak bij hem, ook omdat hij de overige Kraayheide honden kent en verstand heeft van stabijs.
In de tussentijd weet Joppe met zijn jeugdige enthousiasme zelfs een hele grote hond bang te maken voor hem. Die Joppe toch. (en dat terwijl de eigenaar in het begin zei dat haar hond nogal dominant kon zijn..)
's Avonds heeft Joppe een playdate met de golden retriever van de puppycursus. We laten de hondjes op een grasveld even lekker met elkaar spelen en ze gaan helemaal los. Zo leuk om te zien hoe die 2 aan elkaar gewaagd zijn! Ze weten van geen ophouden en na een half uur zijn ze total loss. Tijd om naar huis te gaan, zaterdag zien jullie elkaar weer.
Maandag hebben we hem voor de laatste keer met de speciale shampoo gewassen en was in bad een zielig hoopje hond. Althans dat vond hij vooral zelf! In de tussentijd vond hij de pindakaas aan de vingers en op de badrand nog steeds heel erg lekker, dus viel het nog wel mee met het zielige. hihihi betrapt Joppe.
Maarre een ielig hoopje hond was het wel zo geheel nat in bad.
Het ielige en zielige hondje werd weer manser met iedere seconde dat hij droger werd. De handdoeken zijn daarbij op een gegeven moment ook nog eens leuke speeltjes. Na het afdrogen liep hij alweer vrolijk en speels rond te rennen over de gang. Kamer in; kamer uit. En he, wat is daar? Nog een hondje? Ow hij kwispelt, dat is leuk; snel er op af! Helaas het was de spiegel en Joppe zag zichzelf. Dat heeft hij nog niet helemaal door. Erg komisch.
Maar goed, het bezoekje aan de dierenarts:
Met de fietskar ernaartoe. Jopp gedroeg zich net als zaterdag: hij wil graag de fietskar in, maar zodra we gaan fietsen begint hij te jammeren. Tot je wat tegen hem zegt natuurlijk, dan krijgt hij de aandacht en is het goed. Clowntje ;-)
Wel is hij enigszins onrustig in de wachtkamer. Hij wil graag naar binnen, maar heeft geen rust. De honden die binnenkomen willen niet echt met hem spelen en in de tussentijd moeten we wachten. En wachten en niets doen is Joppe niet zo goed in. Dus jammeren. Uiteindelijk zijn we aan de beurt en krijgen we wegens de uitloop een andere dierenarts dan gedacht. Maakt niet uit, ook deze doet zijn werk goed. Joppe wordt even gekeurd en gecheckt op de huidmijt. Ziet er veelbelovend uit. Hij krijgt zijn 12-weken inenting en geeft geen krimp. Joppe wil vooral nieuwsgierig rondlopen en overal kijken en snuffelen.
Naast de 12-weken-enting krijgt Joppe ook alvast de rabies-enting. Heeft hij die meteen ook gehad en is voor de komende 3 jaar beschermd tegen hondsdolheid. De arts vindt Joppe een erg mooie pup die er goed uit ziet en daarnaast bovenal een hele grote aaibaarheidsfactor heeft. Dat hadden we aan alle reacties van andere mensen al gemerkt ;-))
Oh ja, de weegschaal leerde dat Joppe ondertussen al 10,4 kg is!
In de wachtkamer ontmoeten we nog even de dierenarts die de fokker ook altijd bezoekt. Ook hij is erg enthousiast over Joppe en vindt hem een mooie stevige stabij die lijkt op het "oude" ras: Lekker stevig. Daarnaast vinden ze daar dat Joppe een open karakter heeft en erg vriendelijk oogt.
Voor de 6-maanden beurt maken we een afspraak bij hem, ook omdat hij de overige Kraayheide honden kent en verstand heeft van stabijs.
In de tussentijd weet Joppe met zijn jeugdige enthousiasme zelfs een hele grote hond bang te maken voor hem. Die Joppe toch. (en dat terwijl de eigenaar in het begin zei dat haar hond nogal dominant kon zijn..)
's Avonds heeft Joppe een playdate met de golden retriever van de puppycursus. We laten de hondjes op een grasveld even lekker met elkaar spelen en ze gaan helemaal los. Zo leuk om te zien hoe die 2 aan elkaar gewaagd zijn! Ze weten van geen ophouden en na een half uur zijn ze total loss. Tijd om naar huis te gaan, zaterdag zien jullie elkaar weer.
Uit eten
Zondag 12 juli hebben we een 40-jarig huwelijks etentje in Hengelo. We hebben besloten Joppe mee te nemen. We hebben eigenlijk geen idee of honden welkom zijn in dit restaurant, maar we gaan er wel vanuit. Voor de zekerheid nemen we de fietskar mee (alleen de "bench"), zodat Joppe ev. daar in kan liggen. Daarnaast water, speeltjes, dekentje en avondeten.
De rit ernaartoe is de langste sinds we Joppe opgehaald hebben bij de fokker, maar naast een van zijn baasjes op de achterbank geen enkel probleem.
In het restaurant, welke Joppe onbezorgd en nieuwsgierig betreedt, geven we Joppe meteen een plekje. Gelukkig zijn honden toegestaan en krijgt hij ook nog eens alle aandacht. Joppe gaat meteen rustig liggen en vindt het allemaal prima. Tuurlijk wil hij nieuwe bezoekers even begroeten, vooral als ze achter ons langs lopen, maar voor de rest ligt hij op zijn deken of onder de tafel. tussen het eten door laten we hem een paar keer uit. Dat vindt hij prachtig. Vrolijk loopt hij met ons mee en doet braaf zijn ding. Binnen is hij weer helemaal rustig en luistert goed. Perfect Joppe!
Het ziet er naar uit dat we vaker uit eten kunnen gaan met de hond mee!
De rit ernaartoe is de langste sinds we Joppe opgehaald hebben bij de fokker, maar naast een van zijn baasjes op de achterbank geen enkel probleem.
In het restaurant, welke Joppe onbezorgd en nieuwsgierig betreedt, geven we Joppe meteen een plekje. Gelukkig zijn honden toegestaan en krijgt hij ook nog eens alle aandacht. Joppe gaat meteen rustig liggen en vindt het allemaal prima. Tuurlijk wil hij nieuwe bezoekers even begroeten, vooral als ze achter ons langs lopen, maar voor de rest ligt hij op zijn deken of onder de tafel. tussen het eten door laten we hem een paar keer uit. Dat vindt hij prachtig. Vrolijk loopt hij met ons mee en doet braaf zijn ding. Binnen is hij weer helemaal rustig en luistert goed. Perfect Joppe!
Het ziet er naar uit dat we vaker uit eten kunnen gaan met de hond mee!
2e keer puppycursus + bbq
Zaterdag mocht Joppe naar de 2e les van de puppycursus. Omdat hij de eerste keer nogal snel was afgeleid (bijna alleen maar ;-) vanwege de vele nieuwe indrukken, besluit ik deze keer een geheime troef mee te nemen: Rodiworst.
Deze worst is een speciale hondenworst en Joppe is hier helemaal weg van.
Joppe ruikt de worst, die in een plastic zakje zit, al meteen en heeft helemaal geen oog voor de overige snoepjes die ik heb meegenomen. Wat een voordeel is, is dat hij vanaf het moment dat hij de worst rook (bijna) alleen maar oog heeft voor mij. Daarnaast doet hij alle oefeningen uitstekend. Wow, wat is Joppe gefocused. Tuurlijk piept hij als hij tussen de oefeningen door niet mag spelen met de andere hondjes, maar het komen, zitten en liggen is geen probleem.
Het kennismaken met de vreemde voorwerpen doet hij op zijn Joppes: kop en staart omhoog en open erop af. Soms een beetje vreemd en argwanend kijken, maar als hij dan ziet dat ik vind dat er niets aan de hand is, dan vindt hij dat ook. Goed zo Joppe!
De tunnel komt deze les voor het eerst aan bod. Joppe vindt het eventjes eng, maar als hij doorheeft dat hij door de tunnel heen naar mij en de Rodi-worst moet (of andersom: Rodi-worst en mij) dan durft hij erdoorheen. :-)) Om hem nog even extra te testen gooi ik nog wat extra worst in het midden van de tunnel en huppakee: Joppe gaat er meteen achteraan. Nog even extra heen en weer lopen en zowel de trainer en ik zijn hartstikke trots. De korte tunnel is nu geen enkel probleem.
Na de training mogen de pupsweer even spelen en gaan allemaal lekker los. Moe en voldaan mag Joppe weer naar huis.
Aan het eind van de middag mogen we weer naar een bbq: Gezellig. Aangezien het dichtbij is besluiten we op de fiets te gaan met Joppe mee in de fietskar.
Hij wil er graag in, maar het deurtje dicht vindt hij nog steeds niet leuk. Onder begeleiding van Joppes gejammer fietsen we naar de bbq. Zodra we stil staan is Joppe ook stil. Niets aan de hand dus en we proberen het gejammer te negeren. Dat is best lastig, want je wil op de een of andere manier de hond geruststellen door bijv. te zeggen: Joppe, er is niets aan de hand, goed zo. Dit moeten we dus vooral voorkomen, aangezien dit averechts werkt op den duur.
Bij de bbq zijn heel veel kinderen aanwezig in de leeftijd van +- 1,5 tot 10. Tuurlijk vinden een aantal daarvan de hond wel heel erg interessant en willen aaien en spelen. Wij blijven altijd in de buurt, ook al gedraagd Joppe zich voorbeeldig met de kids. Wat is hij dan zachtaardig en rustig zeg! Hij laat het allemaal gebeuren, kouwt op een botje, drinkt wat water, laat zich aaien. En vooral is Joppe weg van een klein jongetje genaamd Tim. Tim vindt Joppe geweldig en komt met enige regelmaat Joppe iets lekkers brengen. Daarnaast even Joppe aaien en het liefst naast hem zitten.
Joppe laat het gebeuren, gaat zitten en knuffelt lief terug. Lieve Joppe!
Met een volle buik en een pup die op apegapen ligt, gaan we niet al te laat weer naar huis.
Lekker slapen Joppe!
Deze worst is een speciale hondenworst en Joppe is hier helemaal weg van.
Joppe ruikt de worst, die in een plastic zakje zit, al meteen en heeft helemaal geen oog voor de overige snoepjes die ik heb meegenomen. Wat een voordeel is, is dat hij vanaf het moment dat hij de worst rook (bijna) alleen maar oog heeft voor mij. Daarnaast doet hij alle oefeningen uitstekend. Wow, wat is Joppe gefocused. Tuurlijk piept hij als hij tussen de oefeningen door niet mag spelen met de andere hondjes, maar het komen, zitten en liggen is geen probleem.
Het kennismaken met de vreemde voorwerpen doet hij op zijn Joppes: kop en staart omhoog en open erop af. Soms een beetje vreemd en argwanend kijken, maar als hij dan ziet dat ik vind dat er niets aan de hand is, dan vindt hij dat ook. Goed zo Joppe!
De tunnel komt deze les voor het eerst aan bod. Joppe vindt het eventjes eng, maar als hij doorheeft dat hij door de tunnel heen naar mij en de Rodi-worst moet (of andersom: Rodi-worst en mij) dan durft hij erdoorheen. :-)) Om hem nog even extra te testen gooi ik nog wat extra worst in het midden van de tunnel en huppakee: Joppe gaat er meteen achteraan. Nog even extra heen en weer lopen en zowel de trainer en ik zijn hartstikke trots. De korte tunnel is nu geen enkel probleem.
Na de training mogen de pupsweer even spelen en gaan allemaal lekker los. Moe en voldaan mag Joppe weer naar huis.
Aan het eind van de middag mogen we weer naar een bbq: Gezellig. Aangezien het dichtbij is besluiten we op de fiets te gaan met Joppe mee in de fietskar.
Hij wil er graag in, maar het deurtje dicht vindt hij nog steeds niet leuk. Onder begeleiding van Joppes gejammer fietsen we naar de bbq. Zodra we stil staan is Joppe ook stil. Niets aan de hand dus en we proberen het gejammer te negeren. Dat is best lastig, want je wil op de een of andere manier de hond geruststellen door bijv. te zeggen: Joppe, er is niets aan de hand, goed zo. Dit moeten we dus vooral voorkomen, aangezien dit averechts werkt op den duur.
Bij de bbq zijn heel veel kinderen aanwezig in de leeftijd van +- 1,5 tot 10. Tuurlijk vinden een aantal daarvan de hond wel heel erg interessant en willen aaien en spelen. Wij blijven altijd in de buurt, ook al gedraagd Joppe zich voorbeeldig met de kids. Wat is hij dan zachtaardig en rustig zeg! Hij laat het allemaal gebeuren, kouwt op een botje, drinkt wat water, laat zich aaien. En vooral is Joppe weg van een klein jongetje genaamd Tim. Tim vindt Joppe geweldig en komt met enige regelmaat Joppe iets lekkers brengen. Daarnaast even Joppe aaien en het liefst naast hem zitten.
Joppe laat het gebeuren, gaat zitten en knuffelt lief terug. Lieve Joppe!
Met een volle buik en een pup die op apegapen ligt, gaan we niet al te laat weer naar huis.
Lekker slapen Joppe!
vrijdag 10 juli 2009
vrijdag 10 juli
Joppe voelt zich al een behoorlijke kerel: zo eentje die overal zijn sporen (lees: geuren) moet achterlaten. Hij plast namelijk nu al meerdere keren per uitlaatrondje :-))
Daarnaast moet de terrier van de achterburen loops worden en met haar 1 jaar en op dit moment evenhoge gestalte als Joppe, is ze de ideale vrouw voor hem. Denkt hij ;-)
Gister hebben ze weer even gespeeld tijdens een uitlaatbeurt en toen zij de andere kant opgingen zette meneer zijn keel op: gehuil.
Gelukkig wilde hij met wat overtuiging nog wel mee naar huis. Daar aangekomen had hij, naast huilen en janken, ongelovelijke drang om naar de tuin te gaan. Toe maar jongen, het is nu toch droog.
Bij de 1e check (na 2 minuten) bleek meneer al het tuinhek over te zijn gesprongen en wist niet meer hoe hij terug moest. Hoezo grote vent??
Verder is hij nog op en top pup en weet hij helemaal niet wat hij er allemaal mee aan moet.
Op dit moment ligt hij in de keuken te donderjagen met zijn eigen staart. Echt geweldig om te zien hoe hij daar in op kan gaan. Het resulteert in de ene na de andere koprol + botsingen met, op dit moment, keukenkastjes.
Joppe is 's avonds zowiezo het ondeugendst. Waar andere pups over het algemeen last hebben van de gekke 5 minuten, wordt dit de meest ondeugende hond die je je maar kan voorstellen. Deze alinea heb ik bijvoorbeeld al 2 keer moeten onderbreken doordat Joppe er de 1e keer met mijn slof vandoor wil en de 2e keer aan mijn jas begon te trekken als zijnde speeltjes. Als je nu denkt dat hem corrigeren + daarna zijn eigen speeltjes aanreiken helpt, dan heb je het mis. Dat werkt zo ingeveer 2 secondes en daarna begint hij uitdagend tegen je te blaffen en grommen.
En als je dan met hem wilt gaan spelen, dan is hij alleen maar in de stemming om in je handen te bijten met zijn vlijmscherpe tandjes.
Overigens ben ik vanmorgen in mijn neus gebeten door Joppe. Eigen schuld, dikke bult. Had ik ook maar niet met mijn gezicht zo laag bij de grond moeten zitten om met hem te spelen.
Vanmiddag werd Joppe zelf omver gelopen bij het spelen. Een enorm lompe (excuses, maar echt geen andere omschrijving mogelijk en niet generaliserend bedoeld) labradorteef die wilde wel met hem spelen. Nou ja, letterlijk omver rennen is een betere omschrijving. Dit resulteerde al snel in een botsing die Joppe echt zeer deed. Gelukkig is het een bikkel en wilde hij het wel opnieuw proberen. De andere hond had echter 0,0 begrip voor het feit dat ze te maken had met een pup en denderde maar door. Dit was mij zelfs te gortig, dus maar even wachten totdat Joppe zelf wat groter is. Het moet wel leuk blijven!
Morgen 2e keer puppycursus: ben heel benieuwd hoe Joppe het morgen doet. Heb deze week al een paar keer geoefend daar waar de meeste afleidingen voor hem zijn, ofwel buiten.
Het blijft daar lastig voor hem, maar ik neem morgen een geheim wapen mee: rodiworst!
Bijgaand een portret van Joppe die ik vanmiddag heb gemaakt.
donderdag 9 juli 2009
donderdag-donderdag
Donderdag-donderdag:
De klad komt er na 2 weken trouw iedere dag het blog bijhouden al in ;-) Dus nu even een samenvatting van de afgelopen dagen.
Afgelopen zaterdag zijn Joppe en ik voor het eerst naar de puppycursus gegaan. Die zaterdag begon een nieuwe reeks en dus konden we mooi aansluiten. Ik was eigenlijk heel erg benieuwd hoe goed Joppe het zou doen, aangezien hij al best wel wat had geleerd in de dagen dat hij bij ons was (naam, kom, zit, laag, nee). Er waren in totaal 6 honden waarvan Joppe de jongste was.
Hij ging zonder schroom overal mee naar toe en was super nieuwsgierig. Die nieuwsgierigheid zorgde er uiteraard voor dat Joppe moeilijk bij de les kon blijven en ik alle zeilen bij moest zetten om hem de eerste minuten van de oefeningen mee te laten doen. Naderhand konden alle pups nog even lekker met elkaar ravotten. Echt leuk om zo'n stoeiende bende te zien.
Joppe kon het wel goed vinden met de golden retriever pup, die maar een paar daagjes ouder was dan hij. De eigenaars wonen aan het andere uiteinde van de straat, dus we zullen de komende tijd nog wel een paar keer afspreken met elkaar.
Na de cursus was Joppe lekker moe en heeft nog even liggen slapen.
In de middag hebben we hem nog even meegenomen naar de stad: wennen aan alle drukte etc.
Dat ging best wel goed.
's Avonds was Joppe dus bekaf en heeft lekker liggen slapen.
's Zondags moesten we op verjaardagsvisite: Maaike werd 12. Dus op naar Elden. Het was net als de rest van de week weer drukkend warm en dat terwijl er voor vandaag toch echt iets anders was beloofd. Gelukkig was er voldoende gelegenheid om lekker in de tuin op een schaduwrijk plekje plaats te nemen. Joppe had binnen een oogwenk de keurig aangeveegde berg zand uiteen geveegd om op het heerlijke koele zand te gaan liggen. Nog moe van gister zeker.
Aangezien ik afgesproken had om te tennissen ter afsluiting van de competitie, moeten we alweer op tijd weg. OP de terugweg worden we opgehouden door een ongeval en Joppe mag dus wat langer van de autorit genieten. Op zich gaat dat best wel goed.
René neemt hem in de middag nog even mee naar het andere huis voor een kijkje en ik rep me naar de tennisbaan. Daar kwam ik rijkelijk laat aan en hoefde de baan niet meer op. Moet zeggen dat ik daar niet heel rauwig om was gezien het feit dat in de schaduw het zweet al in straaltjes over mijn lijf liep.
Tijd om ons klaar te maken voor de BBQ dus. De bedoeling is dat iedereen wat lekkers meeneemt, waarbij we met iets van 24 volwassenen en 16 kids + 1 hond gaan bbq-en.
De mensen bij wie de BBQ is hebben een prachtige boomgaard/tuin, waar voldoende te ontdekken is voor Joppe.
Toch merken we wel dat we de nodige aandacht aan onze hondenbaby kwijt zijn en je hem niet zomaar aan zijn lot kan overlaten. Vooral niet als aan het begin van de avond het onweer met bijbehorende stortbuien losbarst. Op de 1 of andere manier wil Joppe dan juist graag naar buiten. Gek dier!
Met zijn allen kijken we naar het laatste deel van een ontzettend spannende Wimbledonfinale op het kleine scherm van een laptop. Dit heeft toch ook wel weer zijn charme: 2 tennisteams die de competitie afsluiten en dan ook de finale nog even meenemen.
Maandagochtend krijgt Joppe weer zijn shampoobad tegen te huismijt en vindt hij zichzelf super zielig. Al jammerend ondergaat hij de shampoo- en spoelbeurt. Pas na het afdrogen, wat hij gelaten over zich heen laat gaan, ligt Joppe de rest van de ochtend voor pampus en is hij op de wakkere momenten ontzettend obstinaat. Zo erg zelfs dat ik hem even rust ga geven in de hal: even afkoelen jij.
Het tegenovergestelde gebeurde echter: Joppe is helemaal niet blij dat hij in de hal moet en zet de boel op stelten: huilen, janken, krabben aan de deur, springen (bommetje tegen de deur is een betere omschrijving!) Pfffff dit zijn wel de lastige momenten hoor! Na 45 minuten volhouden geeft hij het eindelijk op en kan ik hem eruit halen.
Tot zover het uitrusten dus :-/
Nu klaarmaken om naar Lunteren te gaan voor een bezoekje aan Setna. Onderweg voel ik me echter steeds slechter en slechter en besluit om verstandig te zijn en om te keren.
René kan gelukkig thuis werken en zowel Joppe als ik gaan gestrekt.
Voor ons niet zo heel goed te zien, omdat we Joppe iedere dag meemaken, maar andere mensen vertellen ons dat hij al ontzettend gegroeid is. Iedereen vraagt zich eigenlijk af hoe groot hij wel niet gaat worden omdat hij met 10 weken al zo groot is. En dat terwijl het nog zo'n lief klein hummeltje is. Je kan wel goed zien dat hij vooral langer is geworden. Vooral als hij op zijn zij ligt en zich uitrekt: wat een lang eind!
Tandenpoetsen vindt hij nog niks; die borstel is veel te lekker om op te kouwen, maar vacht borstelen gaat al ietsje beter. Joppe vindt borstels namelijk speelgoed en hapt er het liefste in. Dat is dus een beetje lastig als je het beest wil borstelen. Nu leggen we hem daarom gewoon rustig neer en houden zijn halsband vast en praten rustig tegen hem. Ook leggen we een speeltje bij zijn kop, zodat hij daar in kan happen als hij wil. Op deze manier vindt hij het nu zelfs best wel lekker om geborsteld te worden (maar niet te dicht met de borstel bij zijn kop, want dan ….HAP)
Kammen wordt nog even oefenen, want daar heb je toch echt 2 handen voor nodig.
Wat leuk is, is dat Joppe ontzettend knuffelig en zachtaardig is als hij net wakker is. Hij kan dan echt even bij je komen zitten, een kusje geven + lekker tegen je aan komen liggen.
Als hij dan ietsje wakkerder is, dan komen de bijtgrage tandjes tevoorschijn die echt overal in willen bijten, handen, gezicht, kleren dat maakt allemaal niet uit. Nee Joppe, niet doen.
Snel een speeltje erbij voor de afleiding.
In tegenstelling tot vorige week is het terughoudende met eten ook afgezakt. Bij de puppycursus kregen we de tip om een klein beetje lauw water aan de brokjes toe te voegen zodat ze iets zachter worden + nog lekkerder ruiken. (zo vergeet Joppe langzamerhand de kipfilet met antibioticum ;-))
Met de zindelijkheid gaat het goed. Sinds een aantal dagen weet hij dat hij echt naar buiten moet als hij iets moet doen. Poepen doet hij niet op zijn plasplek, maar het liefst elders. De laatste dagen komen we steeds langs een plantsoentje, wat nu zijn poepplekje lijkt te worden. Dit lukt nog niet altijd, dus slepen we standaard poepzakjes (bio-afbreekbaar) mee.
Wat opvalt is dat Joppe ook al meerdere plasjes gaat doen onderweg. Opschepper!
Andere honden vindt hij leuk en wil daar graag op af om mee te spelen. Ook als hij andere mensen ziet lopen wil hij daar kwispelend op af. Dit lukt natuurlijk niet altijd. Tja Joppe, ook dat moet je leren, net als dat niet iedere hond lief tegen je doet.
Wat ook opvalt is dat Joppe zijn “stem” heeft ontdekt. Jammeren doet hij als de beste: als hij iets wil; als hij iets niet wil of het er niet mee eens is. Wel met allerlei verschillende gradaties. Zo af en toe denk ik te weten wat hij met welk jammertoontje wil zeggen.
Daarnaast kan hij ook al goed blaffen en grommen. Gelukkig doet hij dit alleen als hij wil spelen en je uitdaagt. Dondersteen!
Het raarste geluid brengt hij voort als hij zijn zin niet krijgt (bijv. Als het spelletje is afgelopen en wij iets anders gaan doen en Joppe negeren) Heb er dan ook geen omschrijving voor.
Ondertussen beschouw ik alle geluidjes van Joppe maar als zijn manier van communiceren met ons. De ene keer luisteren we er overigens naar, de andere keer niet (en dat is als hij echt aan het zeuren is....)
Bijgaande foto geeft Joppe weer met zijn riem in zijn bek. Op de een of andere manier wil hij tijdens het lopen iets in zijn bek hebben. De riem vinden wij een betere optie dan steentjes, bladeren, insecten of bloemen. Takken vindt hij ook erg leuk, maar die zijn hier in de buurt niet met grote getalen aanwezig.
De klad komt er na 2 weken trouw iedere dag het blog bijhouden al in ;-) Dus nu even een samenvatting van de afgelopen dagen.
Afgelopen zaterdag zijn Joppe en ik voor het eerst naar de puppycursus gegaan. Die zaterdag begon een nieuwe reeks en dus konden we mooi aansluiten. Ik was eigenlijk heel erg benieuwd hoe goed Joppe het zou doen, aangezien hij al best wel wat had geleerd in de dagen dat hij bij ons was (naam, kom, zit, laag, nee). Er waren in totaal 6 honden waarvan Joppe de jongste was.
Hij ging zonder schroom overal mee naar toe en was super nieuwsgierig. Die nieuwsgierigheid zorgde er uiteraard voor dat Joppe moeilijk bij de les kon blijven en ik alle zeilen bij moest zetten om hem de eerste minuten van de oefeningen mee te laten doen. Naderhand konden alle pups nog even lekker met elkaar ravotten. Echt leuk om zo'n stoeiende bende te zien.
Joppe kon het wel goed vinden met de golden retriever pup, die maar een paar daagjes ouder was dan hij. De eigenaars wonen aan het andere uiteinde van de straat, dus we zullen de komende tijd nog wel een paar keer afspreken met elkaar.
Na de cursus was Joppe lekker moe en heeft nog even liggen slapen.
In de middag hebben we hem nog even meegenomen naar de stad: wennen aan alle drukte etc.
Dat ging best wel goed.
's Avonds was Joppe dus bekaf en heeft lekker liggen slapen.
's Zondags moesten we op verjaardagsvisite: Maaike werd 12. Dus op naar Elden. Het was net als de rest van de week weer drukkend warm en dat terwijl er voor vandaag toch echt iets anders was beloofd. Gelukkig was er voldoende gelegenheid om lekker in de tuin op een schaduwrijk plekje plaats te nemen. Joppe had binnen een oogwenk de keurig aangeveegde berg zand uiteen geveegd om op het heerlijke koele zand te gaan liggen. Nog moe van gister zeker.
Aangezien ik afgesproken had om te tennissen ter afsluiting van de competitie, moeten we alweer op tijd weg. OP de terugweg worden we opgehouden door een ongeval en Joppe mag dus wat langer van de autorit genieten. Op zich gaat dat best wel goed.
René neemt hem in de middag nog even mee naar het andere huis voor een kijkje en ik rep me naar de tennisbaan. Daar kwam ik rijkelijk laat aan en hoefde de baan niet meer op. Moet zeggen dat ik daar niet heel rauwig om was gezien het feit dat in de schaduw het zweet al in straaltjes over mijn lijf liep.
Tijd om ons klaar te maken voor de BBQ dus. De bedoeling is dat iedereen wat lekkers meeneemt, waarbij we met iets van 24 volwassenen en 16 kids + 1 hond gaan bbq-en.
De mensen bij wie de BBQ is hebben een prachtige boomgaard/tuin, waar voldoende te ontdekken is voor Joppe.
Toch merken we wel dat we de nodige aandacht aan onze hondenbaby kwijt zijn en je hem niet zomaar aan zijn lot kan overlaten. Vooral niet als aan het begin van de avond het onweer met bijbehorende stortbuien losbarst. Op de 1 of andere manier wil Joppe dan juist graag naar buiten. Gek dier!
Met zijn allen kijken we naar het laatste deel van een ontzettend spannende Wimbledonfinale op het kleine scherm van een laptop. Dit heeft toch ook wel weer zijn charme: 2 tennisteams die de competitie afsluiten en dan ook de finale nog even meenemen.
Maandagochtend krijgt Joppe weer zijn shampoobad tegen te huismijt en vindt hij zichzelf super zielig. Al jammerend ondergaat hij de shampoo- en spoelbeurt. Pas na het afdrogen, wat hij gelaten over zich heen laat gaan, ligt Joppe de rest van de ochtend voor pampus en is hij op de wakkere momenten ontzettend obstinaat. Zo erg zelfs dat ik hem even rust ga geven in de hal: even afkoelen jij.
Het tegenovergestelde gebeurde echter: Joppe is helemaal niet blij dat hij in de hal moet en zet de boel op stelten: huilen, janken, krabben aan de deur, springen (bommetje tegen de deur is een betere omschrijving!) Pfffff dit zijn wel de lastige momenten hoor! Na 45 minuten volhouden geeft hij het eindelijk op en kan ik hem eruit halen.
Tot zover het uitrusten dus :-/
Nu klaarmaken om naar Lunteren te gaan voor een bezoekje aan Setna. Onderweg voel ik me echter steeds slechter en slechter en besluit om verstandig te zijn en om te keren.
René kan gelukkig thuis werken en zowel Joppe als ik gaan gestrekt.
Voor ons niet zo heel goed te zien, omdat we Joppe iedere dag meemaken, maar andere mensen vertellen ons dat hij al ontzettend gegroeid is. Iedereen vraagt zich eigenlijk af hoe groot hij wel niet gaat worden omdat hij met 10 weken al zo groot is. En dat terwijl het nog zo'n lief klein hummeltje is. Je kan wel goed zien dat hij vooral langer is geworden. Vooral als hij op zijn zij ligt en zich uitrekt: wat een lang eind!
Tandenpoetsen vindt hij nog niks; die borstel is veel te lekker om op te kouwen, maar vacht borstelen gaat al ietsje beter. Joppe vindt borstels namelijk speelgoed en hapt er het liefste in. Dat is dus een beetje lastig als je het beest wil borstelen. Nu leggen we hem daarom gewoon rustig neer en houden zijn halsband vast en praten rustig tegen hem. Ook leggen we een speeltje bij zijn kop, zodat hij daar in kan happen als hij wil. Op deze manier vindt hij het nu zelfs best wel lekker om geborsteld te worden (maar niet te dicht met de borstel bij zijn kop, want dan ….HAP)
Kammen wordt nog even oefenen, want daar heb je toch echt 2 handen voor nodig.
Wat leuk is, is dat Joppe ontzettend knuffelig en zachtaardig is als hij net wakker is. Hij kan dan echt even bij je komen zitten, een kusje geven + lekker tegen je aan komen liggen.
Als hij dan ietsje wakkerder is, dan komen de bijtgrage tandjes tevoorschijn die echt overal in willen bijten, handen, gezicht, kleren dat maakt allemaal niet uit. Nee Joppe, niet doen.
Snel een speeltje erbij voor de afleiding.
In tegenstelling tot vorige week is het terughoudende met eten ook afgezakt. Bij de puppycursus kregen we de tip om een klein beetje lauw water aan de brokjes toe te voegen zodat ze iets zachter worden + nog lekkerder ruiken. (zo vergeet Joppe langzamerhand de kipfilet met antibioticum ;-))
Met de zindelijkheid gaat het goed. Sinds een aantal dagen weet hij dat hij echt naar buiten moet als hij iets moet doen. Poepen doet hij niet op zijn plasplek, maar het liefst elders. De laatste dagen komen we steeds langs een plantsoentje, wat nu zijn poepplekje lijkt te worden. Dit lukt nog niet altijd, dus slepen we standaard poepzakjes (bio-afbreekbaar) mee.
Wat opvalt is dat Joppe ook al meerdere plasjes gaat doen onderweg. Opschepper!
Andere honden vindt hij leuk en wil daar graag op af om mee te spelen. Ook als hij andere mensen ziet lopen wil hij daar kwispelend op af. Dit lukt natuurlijk niet altijd. Tja Joppe, ook dat moet je leren, net als dat niet iedere hond lief tegen je doet.
Wat ook opvalt is dat Joppe zijn “stem” heeft ontdekt. Jammeren doet hij als de beste: als hij iets wil; als hij iets niet wil of het er niet mee eens is. Wel met allerlei verschillende gradaties. Zo af en toe denk ik te weten wat hij met welk jammertoontje wil zeggen.
Daarnaast kan hij ook al goed blaffen en grommen. Gelukkig doet hij dit alleen als hij wil spelen en je uitdaagt. Dondersteen!
Het raarste geluid brengt hij voort als hij zijn zin niet krijgt (bijv. Als het spelletje is afgelopen en wij iets anders gaan doen en Joppe negeren) Heb er dan ook geen omschrijving voor.
Ondertussen beschouw ik alle geluidjes van Joppe maar als zijn manier van communiceren met ons. De ene keer luisteren we er overigens naar, de andere keer niet (en dat is als hij echt aan het zeuren is....)
Bijgaande foto geeft Joppe weer met zijn riem in zijn bek. Op de een of andere manier wil hij tijdens het lopen iets in zijn bek hebben. De riem vinden wij een betere optie dan steentjes, bladeren, insecten of bloemen. Takken vindt hij ook erg leuk, maar die zijn hier in de buurt niet met grote getalen aanwezig.
donderdag 2 juli 2009
dag 10: warme woensdag
Pfff het is warm vandaag. Als ik 's Ochtends de deur open doe is het al warm. Dat belooft wat vandaag. Tis toch al moeilijk om op gang te komen vandaag en dan ook nog zo warm. Positief blijven is het motto. zucht.
Het lijkt alsof mijn humeur overslaat op Joppe. Als hij naar buiten wil, maar dat nog niet gaat dan geeft hij een zeurderige jank. Of als hij wil spelen en ik niet dan doet hij hetzelfde.
Als hij naar buiten mag om lekker te wandelen en je roept hem dan kijkt hij je aan van"Naar buiten? Ik hoor je wel, maar ik heb geen zin om te komen en kijk hoever ik kan gaan" Als je hem dan uiteindelijk komt halen (hij moet toch luisteren), dan draait hij zich om om de andere kant op te gaan. Ahum....
Dan maar weer extra belonen voor goed gedrag om het sjagrijnige eruit te krijgen.
Lekker een rondje lopen en snuffelen. Joppe heeft sinds kort de neiging om een stukje van de riem in zijn bek te nemen en dan parmantig mee te lopen. Best een koddig gezicht.
We lopen even ri. de doorgaande weg om naar het verkeer te luisteren. Dat gaat alweer een stuk beter en er is genoeg te zien en te beleven voor Joppe. Richting huis nog even nader kennisgemaakt met Tess, 1 van de buurthonden. Tess is een terrier die nog even verder overtuigd moet worden dat Joppe toch echt een aardig ventje is....
Vandaag doe ik een 1e poging om de berg strijkgoed weg te werken. Dit doe ik beneden en met een stoomstrijkijzer. Joppe kijkt belangstellend toe. Het element van het strijkijzer waar het water in zit en dus op de grond staat vindt hij eng maar ook wel interessant. Hij blaft eerst eens even zo van "daar staat iets engs let op baasje!", maar nadat ik hem roep om eens te kijken wat er staat is het wel heeeel boeiend.
Na 2 shirts geeft Joppe te kennen dat hij moet plassen (nou ja, ik zie dat hij uit moet doordat hij het laat lopen) en snel met hem naar buiten. Tja, einde strijkpoging.
Aan het einde van de ochtend neem ik Joppe weer mee in de auto (fietskar nog eventjes niet) om een foto-cd bij iemand langs te brengen. Joppe heeft niet echt zin om het tuigje aan te doen en geeft weer een zeurjankje. Achteraf moet ik daar natuurlijk wel om lachen, maar op dat moment heb je echt zoiets van Joppe, je moet toch""
Wie nu denkt :"net kleine kinderen" , heeft waarschijnlijk gelijk. En wie daarbij ook denkt "Geduld is een schone zaak en de aanhouder wint", heeft ook gelijk.
In de auto is het warm, maar met de raampjes open en airco aan is het snel aangenaam. Joppe vindt het wel een beetje vreemd om bij iemand op bezoek te gaan en heeft het warm. Binnengekomen gaat hij meteen liggen op het koele laminaat en geeft veel aandacht aan de mensen die hem alle aandacht geven. Charmeurtje ;-)
Op de terugreis wil ik eigenlijk via het arboretum gaan, zodat Joppe even lekker kan spelen in het gras, maar ik kom langs een schoolplein met spelende kinderen. Meteen maar even gestopt, omdat dit een mooie socialisatiekans biedt. Vooral omdat het volgende week al vakantie is en er dan geen kans meer is.
Ik loop met Joppe het schoolplein op en vraag netjes aan de schooljuffen of het goed is als ik hier even met Joppe ben. Ze vragen me op het bankje te zitten en de kinderen te laten komen als ze dat willen. Hmm ze dachten toch niet werkelijk dat ik Joppe los zou laten? Hij is nieuwsgierig en wil wel graag spelen.
Het begint bij 1 kindje die hem zachtjes aait en het eindigt met 10 kinderen die stokjes aan blijven slepen. Joppe vindt het allemaal prima en ligt op de grond op een stokje te kouwen. Het geaai laat hij welwillend toe en af en toe wil hij iemand een lik geven. Dat vinden de kindjes toch wel een klein beetje eng.
Joppe heeft zich voorbeeldig gedragen en lijkt kinderen erg leuk te vinden. Hij kwispelt veel en wil graag spelen met ze.
Dit waren weer een heleboel indrukken voor zo'n ochtend. Tijd voor een dutje.
Tegen 13 uur geef ik Joppe wat te eten, maar hij heeft eigenlijk geen zin. Het kost ontzettend veel moeite hem iets te laten eten. Hij doet alsof hij zijn etensbak eng vindt.Brokjes die er naast liggen wil hij wel opeten, maar het gaat allemaal niet met overgave. Ik ga hem ook niet letterlijk ieder brokje voeren, al lijkt hij dat niet erg te vinden. Ik laat de bak nog 5 minuten staan zodat hij de gelegenheid heeft iets te eten. Na die 5 minuten heb ik de bak onaangeroerd maar weggehaald. Vanavond weer een poging.
In de middag Joppe in de nachtsituatie gezet, zodat ik even naar boven kan om ook een dutje te doen. Die gebroken korte nachten en de hele dag opletten eisen zijn tol.
Joppe vindt het prima en slaap mee.
Na het middagdutje weer even een ommetje maken en dan verder dutten. Pff warm buiten he Joppe?
Joppe slaapt binnen het liefst op het plekje tussen stoel en bank. Daar waar hij ook klem kwam te zitten onder de verwarming. Dat kan daar gelukkig niet meer doordat we een groot kussen er onder hebben geduwd. Joppe vindt dit kussen heeeelemaal niet erg. Lekker om tegenaan te liggen.
Ik doe vandaag ook een paar keer een oefening om Joppe alleen te laten. Joppe in de tuin en ik naar binnen met de deur dicht. Dan deur hoorbaar weer opendoen en meteen weer dicht. Dat een paar keer met steeds grotere tussenpozen. 5 minuten is geen enkel probleem.
Nu buiten oefenen waar ik om de haverklap iets naar de schuur of clicko moet brengen. Als ik maar geen aandacht aan Joppe geef als ik weg loop dan gaat het redelijk tot goed.
Hij is iedere keer blij als ik er weer ben en maakt dit kenbaar door aan mijn kuiten te knabbelen op het moment dat ik over het hekje stap. Morgen weer een stapje verder hiermee.
Rene komt aan het einde van de middag al thuis. Wat een feest voor Joppe. Hij vindt het heerlijk als we er allebei zijn.
Echter voor mij is dit een moment om eventjes boodschappen te gaan doen en even een andere omgeving te aanschouwen. Het nuttige met het aangename verenigen zeg maar. Tja dat is ook een benadering voor het runnen van het huishouden ;-)
Terug van sjoppen blijkt er een hyperactieve hond in huis te zijn. Hij heeft net zijn buikje vol gegeten te hebben, maar dat mag de pret niet drukken. De gekke 5 (15) minuten zijn aangebroken. Zwaan kleef aan wil graag spelen en sprint overal naar toe. Loop je naar de keuken, dan weet je zeker dat Joppe eraan komt rennen met een speeltje. Loop je naar de woonkamer; idem dito. Erg grappig allemaal en erg levendig gezellig. Helaas heeft hij net gegeten en moet hij wel een beetje rustig blijven.
Om 21.30 gaan we even een blokje om. Joppe is nu al een favoriet in de buurt en heeft al best wat nieuwe mensen leren kennen. Onze achterbuuv is helemaal weg van hem en laat geen kans onbenut om even met hem te spelen. Zij hebben zelf ook een hondje, maar die is nog wel een beetje angstig ri. Joppe. Joppe weet dit met zijn onbevangenheid vast in no time weg te werken. en heeft er dan een speelmaatje bij. Dit gaat hij ook proberen bij Joy, de schuchtere keeshond die veel blaft en nog niet zoveel van Joppe moet hebben.
Dat was dus even dolle avondpret: allemaal mensen die hem wilden aaien en 2 honden om mee te spelen.
Nu is het echter weer tijd om te gaan slapen. Een lange, warme nacht gaat volgen.
Truste Joppe.
Het lijkt alsof mijn humeur overslaat op Joppe. Als hij naar buiten wil, maar dat nog niet gaat dan geeft hij een zeurderige jank. Of als hij wil spelen en ik niet dan doet hij hetzelfde.
Als hij naar buiten mag om lekker te wandelen en je roept hem dan kijkt hij je aan van"Naar buiten? Ik hoor je wel, maar ik heb geen zin om te komen en kijk hoever ik kan gaan" Als je hem dan uiteindelijk komt halen (hij moet toch luisteren), dan draait hij zich om om de andere kant op te gaan. Ahum....
Dan maar weer extra belonen voor goed gedrag om het sjagrijnige eruit te krijgen.
Lekker een rondje lopen en snuffelen. Joppe heeft sinds kort de neiging om een stukje van de riem in zijn bek te nemen en dan parmantig mee te lopen. Best een koddig gezicht.
We lopen even ri. de doorgaande weg om naar het verkeer te luisteren. Dat gaat alweer een stuk beter en er is genoeg te zien en te beleven voor Joppe. Richting huis nog even nader kennisgemaakt met Tess, 1 van de buurthonden. Tess is een terrier die nog even verder overtuigd moet worden dat Joppe toch echt een aardig ventje is....
Vandaag doe ik een 1e poging om de berg strijkgoed weg te werken. Dit doe ik beneden en met een stoomstrijkijzer. Joppe kijkt belangstellend toe. Het element van het strijkijzer waar het water in zit en dus op de grond staat vindt hij eng maar ook wel interessant. Hij blaft eerst eens even zo van "daar staat iets engs let op baasje!", maar nadat ik hem roep om eens te kijken wat er staat is het wel heeeel boeiend.
Na 2 shirts geeft Joppe te kennen dat hij moet plassen (nou ja, ik zie dat hij uit moet doordat hij het laat lopen) en snel met hem naar buiten. Tja, einde strijkpoging.
Aan het einde van de ochtend neem ik Joppe weer mee in de auto (fietskar nog eventjes niet) om een foto-cd bij iemand langs te brengen. Joppe heeft niet echt zin om het tuigje aan te doen en geeft weer een zeurjankje. Achteraf moet ik daar natuurlijk wel om lachen, maar op dat moment heb je echt zoiets van Joppe, je moet toch""
Wie nu denkt :"net kleine kinderen" , heeft waarschijnlijk gelijk. En wie daarbij ook denkt "Geduld is een schone zaak en de aanhouder wint", heeft ook gelijk.
In de auto is het warm, maar met de raampjes open en airco aan is het snel aangenaam. Joppe vindt het wel een beetje vreemd om bij iemand op bezoek te gaan en heeft het warm. Binnengekomen gaat hij meteen liggen op het koele laminaat en geeft veel aandacht aan de mensen die hem alle aandacht geven. Charmeurtje ;-)
Op de terugreis wil ik eigenlijk via het arboretum gaan, zodat Joppe even lekker kan spelen in het gras, maar ik kom langs een schoolplein met spelende kinderen. Meteen maar even gestopt, omdat dit een mooie socialisatiekans biedt. Vooral omdat het volgende week al vakantie is en er dan geen kans meer is.
Ik loop met Joppe het schoolplein op en vraag netjes aan de schooljuffen of het goed is als ik hier even met Joppe ben. Ze vragen me op het bankje te zitten en de kinderen te laten komen als ze dat willen. Hmm ze dachten toch niet werkelijk dat ik Joppe los zou laten? Hij is nieuwsgierig en wil wel graag spelen.
Het begint bij 1 kindje die hem zachtjes aait en het eindigt met 10 kinderen die stokjes aan blijven slepen. Joppe vindt het allemaal prima en ligt op de grond op een stokje te kouwen. Het geaai laat hij welwillend toe en af en toe wil hij iemand een lik geven. Dat vinden de kindjes toch wel een klein beetje eng.
Joppe heeft zich voorbeeldig gedragen en lijkt kinderen erg leuk te vinden. Hij kwispelt veel en wil graag spelen met ze.
Dit waren weer een heleboel indrukken voor zo'n ochtend. Tijd voor een dutje.
Tegen 13 uur geef ik Joppe wat te eten, maar hij heeft eigenlijk geen zin. Het kost ontzettend veel moeite hem iets te laten eten. Hij doet alsof hij zijn etensbak eng vindt.Brokjes die er naast liggen wil hij wel opeten, maar het gaat allemaal niet met overgave. Ik ga hem ook niet letterlijk ieder brokje voeren, al lijkt hij dat niet erg te vinden. Ik laat de bak nog 5 minuten staan zodat hij de gelegenheid heeft iets te eten. Na die 5 minuten heb ik de bak onaangeroerd maar weggehaald. Vanavond weer een poging.
In de middag Joppe in de nachtsituatie gezet, zodat ik even naar boven kan om ook een dutje te doen. Die gebroken korte nachten en de hele dag opletten eisen zijn tol.
Joppe vindt het prima en slaap mee.
Na het middagdutje weer even een ommetje maken en dan verder dutten. Pff warm buiten he Joppe?
Joppe slaapt binnen het liefst op het plekje tussen stoel en bank. Daar waar hij ook klem kwam te zitten onder de verwarming. Dat kan daar gelukkig niet meer doordat we een groot kussen er onder hebben geduwd. Joppe vindt dit kussen heeeelemaal niet erg. Lekker om tegenaan te liggen.
Ik doe vandaag ook een paar keer een oefening om Joppe alleen te laten. Joppe in de tuin en ik naar binnen met de deur dicht. Dan deur hoorbaar weer opendoen en meteen weer dicht. Dat een paar keer met steeds grotere tussenpozen. 5 minuten is geen enkel probleem.
Nu buiten oefenen waar ik om de haverklap iets naar de schuur of clicko moet brengen. Als ik maar geen aandacht aan Joppe geef als ik weg loop dan gaat het redelijk tot goed.
Hij is iedere keer blij als ik er weer ben en maakt dit kenbaar door aan mijn kuiten te knabbelen op het moment dat ik over het hekje stap. Morgen weer een stapje verder hiermee.
Rene komt aan het einde van de middag al thuis. Wat een feest voor Joppe. Hij vindt het heerlijk als we er allebei zijn.
Echter voor mij is dit een moment om eventjes boodschappen te gaan doen en even een andere omgeving te aanschouwen. Het nuttige met het aangename verenigen zeg maar. Tja dat is ook een benadering voor het runnen van het huishouden ;-)
Terug van sjoppen blijkt er een hyperactieve hond in huis te zijn. Hij heeft net zijn buikje vol gegeten te hebben, maar dat mag de pret niet drukken. De gekke 5 (15) minuten zijn aangebroken. Zwaan kleef aan wil graag spelen en sprint overal naar toe. Loop je naar de keuken, dan weet je zeker dat Joppe eraan komt rennen met een speeltje. Loop je naar de woonkamer; idem dito. Erg grappig allemaal en erg levendig gezellig. Helaas heeft hij net gegeten en moet hij wel een beetje rustig blijven.
Om 21.30 gaan we even een blokje om. Joppe is nu al een favoriet in de buurt en heeft al best wat nieuwe mensen leren kennen. Onze achterbuuv is helemaal weg van hem en laat geen kans onbenut om even met hem te spelen. Zij hebben zelf ook een hondje, maar die is nog wel een beetje angstig ri. Joppe. Joppe weet dit met zijn onbevangenheid vast in no time weg te werken. en heeft er dan een speelmaatje bij. Dit gaat hij ook proberen bij Joy, de schuchtere keeshond die veel blaft en nog niet zoveel van Joppe moet hebben.
Dat was dus even dolle avondpret: allemaal mensen die hem wilden aaien en 2 honden om mee te spelen.
Nu is het echter weer tijd om te gaan slapen. Een lange, warme nacht gaat volgen.
Truste Joppe.
dag 9: drukke dinsdag
Vandaag mag (moet) ik mijn laptop en telefoon inleveren en dat betekent dat ik het geval leeg wil maken. En er staat nogal wat op. Ook moet ik nog aan de gang met de foto's van het leeffestival. Kortom genoeg te doen. Zeker ook omdat Joppe ook de nodige tijd en aandacht nodig heeft.
Wat wel scheelt is dat er na een week ritme in de dagen komt. Na het ontbijt wil Joppe meestal een plas doen en wat spelen. Beetje kriebelen en aaien is ook prima. Daarna is het tijd voor een dutje en kan ik aan de slag.
Het is een warme dag vandaag dus is de ochtend voor Joppe het meest geschikt om buiten in de tuin te zijn. Jonge honden kunnen nl. erg last hebben van de warmte, omdat ze deze nog niet goed kwijt kunnen. Nou hebben honden daar over het algemeen al moeite mee omdat dat vrijwel alleen via bek en neus gaat. Dan heeft een mens toch iets meer zweetklieren en die hebben niet eens een vacht.
Om de benchtraining te bevorderen (Joppe blijft dit niet als zijn plekje beschouwen) geef ik hem een kouwbotje in de bench. Deze mag hij hier of in de fietskar opeten. Hij heeft in de tussentijd ook al geleerd dat stokjes buiten moeten blijven, dus dit moet ook wel lukken.....
Buiten lijkt Joppe zich zowiezo wat meer op zijn gemak te voelen dan binnen en kan hij ietsje beter alleen blijven.
In de middag is het de beurt aan de auto om Joppe te vermaken. Hij mag voor het eerst alleen met mij mee. Spannend! Gelukkig vindt Joppe het prima om alleen op de achterbank te zitten, al heeft hij zich wel meteen in zo'n rare bocht gewrongen dat het tuigje al helemaal verkeerd zit. Maar even stoppen.
Bij het werk aangekomen weet Joppe niet wat hem overkomt. Het is bloedheet buiten, dus dat is al niet zo prettig, maar de sfeer is ook wat anders.
De receptioniste begroet Joppe blij dus hij heeft het naar zijn zin.
Spullen inleveren en weer richting huis. (lekker in de koele auto zitten!)
Op de terugweg weet Joppe het wederom voor elkaar te krijgen zich zo te draaien dat hij geen kant meer op kan. Gelukkig kan ik nog op de oprit van de snelweg even in de berm stoppen.
Joppe gaat er lekker bij liggen tijdens het ritje. Thuis aangekomen krijgt hij overgeefneigingen net op het moment dat ik hem uit de auto wil halen. TE LAAT. Helaas pindakaas (daar leek het een beetje op... ;-)
Uit de auto is hij meteen weer het heertje en dartelt vrolijk door de hitte mee naar binnen. Daar is het lekker koel. Toch maar even naar de tuin waar ik even met water ga spelen met Joppe: koelt hij weer ietsje af.
's Avonds mag Joppe voor het eerst in de fietskar achter de fiets. Tot nu toe heeft hij er regelmatig ingezeten/gespeeld. We komen niet heel ver voordat Joppe er geen zin meer in heeft en keren de kar weer om. Hij moet het wel leuk blijven vinden anders wordt het net zo'n drama als met de bench.
Na een avondje gezellig met de baasjes buiten zitten is het tijd voor de nodige nachtrust.
Slaap lekker.
Wat wel scheelt is dat er na een week ritme in de dagen komt. Na het ontbijt wil Joppe meestal een plas doen en wat spelen. Beetje kriebelen en aaien is ook prima. Daarna is het tijd voor een dutje en kan ik aan de slag.
Het is een warme dag vandaag dus is de ochtend voor Joppe het meest geschikt om buiten in de tuin te zijn. Jonge honden kunnen nl. erg last hebben van de warmte, omdat ze deze nog niet goed kwijt kunnen. Nou hebben honden daar over het algemeen al moeite mee omdat dat vrijwel alleen via bek en neus gaat. Dan heeft een mens toch iets meer zweetklieren en die hebben niet eens een vacht.
Om de benchtraining te bevorderen (Joppe blijft dit niet als zijn plekje beschouwen) geef ik hem een kouwbotje in de bench. Deze mag hij hier of in de fietskar opeten. Hij heeft in de tussentijd ook al geleerd dat stokjes buiten moeten blijven, dus dit moet ook wel lukken.....
Buiten lijkt Joppe zich zowiezo wat meer op zijn gemak te voelen dan binnen en kan hij ietsje beter alleen blijven.
In de middag is het de beurt aan de auto om Joppe te vermaken. Hij mag voor het eerst alleen met mij mee. Spannend! Gelukkig vindt Joppe het prima om alleen op de achterbank te zitten, al heeft hij zich wel meteen in zo'n rare bocht gewrongen dat het tuigje al helemaal verkeerd zit. Maar even stoppen.
Bij het werk aangekomen weet Joppe niet wat hem overkomt. Het is bloedheet buiten, dus dat is al niet zo prettig, maar de sfeer is ook wat anders.
De receptioniste begroet Joppe blij dus hij heeft het naar zijn zin.
Spullen inleveren en weer richting huis. (lekker in de koele auto zitten!)
Op de terugweg weet Joppe het wederom voor elkaar te krijgen zich zo te draaien dat hij geen kant meer op kan. Gelukkig kan ik nog op de oprit van de snelweg even in de berm stoppen.
Joppe gaat er lekker bij liggen tijdens het ritje. Thuis aangekomen krijgt hij overgeefneigingen net op het moment dat ik hem uit de auto wil halen. TE LAAT. Helaas pindakaas (daar leek het een beetje op... ;-)
Uit de auto is hij meteen weer het heertje en dartelt vrolijk door de hitte mee naar binnen. Daar is het lekker koel. Toch maar even naar de tuin waar ik even met water ga spelen met Joppe: koelt hij weer ietsje af.
's Avonds mag Joppe voor het eerst in de fietskar achter de fiets. Tot nu toe heeft hij er regelmatig ingezeten/gespeeld. We komen niet heel ver voordat Joppe er geen zin meer in heeft en keren de kar weer om. Hij moet het wel leuk blijven vinden anders wordt het net zo'n drama als met de bench.
Na een avondje gezellig met de baasjes buiten zitten is het tijd voor de nodige nachtrust.
Slaap lekker.
Abonneren op:
Posts (Atom)
