Als we weggaan met de auto moet Joppe en speciaal autotuigje om, zodat hij veilig op de achterbank kan zitten. Net als mensen achterin de autogordel om moeten, moet hij dat ook.
Nou vindt hij dat tuigje een ware verschrikking.
Zodra hij ons ermee ziet aankomen, gaat hij snel de andere kant op. Hij heeft echter al geleerd dat dat geen zin heeft en dat hij dat ding toch wel om krijgt. Dus geeft hij zich onder protest over. De laatste week is het zelfs zo dat het geen stilzwijgend protest meer is, maar een open protest is geworden. Dat wil zeggen dat hij op straat ineens weigert om verder te gaan: Hij gaat dan zitten en als je zegt: "Kom op Joppe" en daarbij een klein rukje aan de riem geeft, hij zich voorover laat vallen. Maakt niet uit waar hij dan terecht komt. Een andere optie is dat hij (eindelijk) op zijn mooie nieuwe, zachte hondenkussen neerploft met zijn kop tussen zijn poten en je dan aankijkt met een blik van:"Tot hier en niet verder, ik ga NIET mee".
We zijn zelfs al een keer naar buiten gegaan zonder dat hij ook maar aanstalten wilde maken om met ons mee te gaan. Daarop heb ik maar aangebeld en ja hoor, daardoor kwam hij in beweging. Toch handig zo'n nieuwsgierig aagje ;-)
donderdag 30 juli 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten