dag 10: warme woensdag

Pfff het is warm vandaag. Als ik 's Ochtends de deur open doe is het al warm. Dat belooft wat vandaag. Tis toch al moeilijk om op gang te komen vandaag en dan ook nog zo warm. Positief blijven is het motto. zucht.
Het lijkt alsof mijn humeur overslaat op Joppe. Als hij naar buiten wil, maar dat nog niet gaat dan geeft hij een zeurderige jank. Of als hij wil spelen en ik niet dan doet hij hetzelfde.
Als hij naar buiten mag om lekker te wandelen en je roept hem dan kijkt hij je aan van"Naar buiten? Ik hoor je wel, maar ik heb geen zin om te komen en kijk hoever ik kan gaan" Als je hem dan uiteindelijk komt halen (hij moet toch luisteren), dan draait hij zich om om de andere kant op te gaan. Ahum....
Dan maar weer extra belonen voor goed gedrag om het sjagrijnige eruit te krijgen.
Lekker een rondje lopen en snuffelen. Joppe heeft sinds kort de neiging om een stukje van de riem in zijn bek te nemen en dan parmantig mee te lopen. Best een koddig gezicht.

We lopen even ri. de doorgaande weg om naar het verkeer te luisteren. Dat gaat alweer een stuk beter en er is genoeg te zien en te beleven voor Joppe. Richting huis nog even nader kennisgemaakt met Tess, 1 van de buurthonden. Tess is een terrier die nog even verder overtuigd moet worden dat Joppe toch echt een aardig ventje is....

Vandaag doe ik een 1e poging om de berg strijkgoed weg te werken. Dit doe ik beneden en met een stoomstrijkijzer. Joppe kijkt belangstellend toe. Het element van het strijkijzer waar het water in zit en dus op de grond staat vindt hij eng maar ook wel interessant. Hij blaft eerst eens even zo van "daar staat iets engs let op baasje!", maar nadat ik hem roep om eens te kijken wat er staat is het wel heeeel boeiend.
Na 2 shirts geeft Joppe te kennen dat hij moet plassen (nou ja, ik zie dat hij uit moet doordat hij het laat lopen) en snel met hem naar buiten. Tja, einde strijkpoging.

Aan het einde van de ochtend neem ik Joppe weer mee in de auto (fietskar nog eventjes niet) om een foto-cd bij iemand langs te brengen. Joppe heeft niet echt zin om het tuigje aan te doen en geeft weer een zeurjankje. Achteraf moet ik daar natuurlijk wel om lachen, maar op dat moment heb je echt zoiets van Joppe, je moet toch""
Wie nu denkt :"net kleine kinderen" , heeft waarschijnlijk gelijk. En wie daarbij ook denkt "Geduld is een schone zaak en de aanhouder wint", heeft ook gelijk.

In de auto is het warm, maar met de raampjes open en airco aan is het snel aangenaam. Joppe vindt het wel een beetje vreemd om bij iemand op bezoek te gaan en heeft het warm. Binnengekomen gaat hij meteen liggen op het koele laminaat en geeft veel aandacht aan de mensen die hem alle aandacht geven. Charmeurtje ;-)

Op de terugreis wil ik eigenlijk via het arboretum gaan, zodat Joppe even lekker kan spelen in het gras, maar ik kom langs een schoolplein met spelende kinderen. Meteen maar even gestopt, omdat dit een mooie socialisatiekans biedt. Vooral omdat het volgende week al vakantie is en er dan geen kans meer is.
Ik loop met Joppe het schoolplein op en vraag netjes aan de schooljuffen of het goed is als ik hier even met Joppe ben. Ze vragen me op het bankje te zitten en de kinderen te laten komen als ze dat willen. Hmm ze dachten toch niet werkelijk dat ik Joppe los zou laten? Hij is nieuwsgierig en wil wel graag spelen.

Het begint bij 1 kindje die hem zachtjes aait en het eindigt met 10 kinderen die stokjes aan blijven slepen. Joppe vindt het allemaal prima en ligt op de grond op een stokje te kouwen. Het geaai laat hij welwillend toe en af en toe wil hij iemand een lik geven. Dat vinden de kindjes toch wel een klein beetje eng.
Joppe heeft zich voorbeeldig gedragen en lijkt kinderen erg leuk te vinden. Hij kwispelt veel en wil graag spelen met ze.

Dit waren weer een heleboel indrukken voor zo'n ochtend. Tijd voor een dutje.
Tegen 13 uur geef ik Joppe wat te eten, maar hij heeft eigenlijk geen zin. Het kost ontzettend veel moeite hem iets te laten eten. Hij doet alsof hij zijn etensbak eng vindt.Brokjes die er naast liggen wil hij wel opeten, maar het gaat allemaal niet met overgave. Ik ga hem ook niet letterlijk ieder brokje voeren, al lijkt hij dat niet erg te vinden. Ik laat de bak nog 5 minuten staan zodat hij de gelegenheid heeft iets te eten. Na die 5 minuten heb ik de bak onaangeroerd maar weggehaald. Vanavond weer een poging.

In de middag Joppe in de nachtsituatie gezet, zodat ik even naar boven kan om ook een dutje te doen. Die gebroken korte nachten en de hele dag opletten eisen zijn tol.
Joppe vindt het prima en slaap mee.
Na het middagdutje weer even een ommetje maken en dan verder dutten. Pff warm buiten he Joppe?
Joppe slaapt binnen het liefst op het plekje tussen stoel en bank. Daar waar hij ook klem kwam te zitten onder de verwarming. Dat kan daar gelukkig niet meer doordat we een groot kussen er onder hebben geduwd. Joppe vindt dit kussen heeeelemaal niet erg. Lekker om tegenaan te liggen.

Ik doe vandaag ook een paar keer een oefening om Joppe alleen te laten. Joppe in de tuin en ik naar binnen met de deur dicht. Dan deur hoorbaar weer opendoen en meteen weer dicht. Dat een paar keer met steeds grotere tussenpozen. 5 minuten is geen enkel probleem.
Nu buiten oefenen waar ik om de haverklap iets naar de schuur of clicko moet brengen. Als ik maar geen aandacht aan Joppe geef als ik weg loop dan gaat het redelijk tot goed.
Hij is iedere keer blij als ik er weer ben en maakt dit kenbaar door aan mijn kuiten te knabbelen op het moment dat ik over het hekje stap. Morgen weer een stapje verder hiermee.

Rene komt aan het einde van de middag al thuis. Wat een feest voor Joppe. Hij vindt het heerlijk als we er allebei zijn.
Echter voor mij is dit een moment om eventjes boodschappen te gaan doen en even een andere omgeving te aanschouwen. Het nuttige met het aangename verenigen zeg maar. Tja dat is ook een benadering voor het runnen van het huishouden ;-)

Terug van sjoppen blijkt er een hyperactieve hond in huis te zijn. Hij heeft net zijn buikje vol gegeten te hebben, maar dat mag de pret niet drukken. De gekke 5 (15) minuten zijn aangebroken. Zwaan kleef aan wil graag spelen en sprint overal naar toe. Loop je naar de keuken, dan weet je zeker dat Joppe eraan komt rennen met een speeltje. Loop je naar de woonkamer; idem dito. Erg grappig allemaal en erg levendig gezellig. Helaas heeft hij net gegeten en moet hij wel een beetje rustig blijven.
Om 21.30 gaan we even een blokje om. Joppe is nu al een favoriet in de buurt en heeft al best wat nieuwe mensen leren kennen. Onze achterbuuv is helemaal weg van hem en laat geen kans onbenut om even met hem te spelen. Zij hebben zelf ook een hondje, maar die is nog wel een beetje angstig ri. Joppe. Joppe weet dit met zijn onbevangenheid vast in no time weg te werken. en heeft er dan een speelmaatje bij. Dit gaat hij ook proberen bij Joy, de schuchtere keeshond die veel blaft en nog niet zoveel van Joppe moet hebben.
Dat was dus even dolle avondpret: allemaal mensen die hem wilden aaien en 2 honden om mee te spelen.
Nu is het echter weer tijd om te gaan slapen. Een lange, warme nacht gaat volgen.
Truste Joppe.