Donderdag-donderdag:
De klad komt er na 2 weken trouw iedere dag het blog bijhouden al in ;-) Dus nu even een samenvatting van de afgelopen dagen.
Afgelopen zaterdag zijn Joppe en ik voor het eerst naar de puppycursus gegaan. Die zaterdag begon een nieuwe reeks en dus konden we mooi aansluiten. Ik was eigenlijk heel erg benieuwd hoe goed Joppe het zou doen, aangezien hij al best wel wat had geleerd in de dagen dat hij bij ons was (naam, kom, zit, laag, nee). Er waren in totaal 6 honden waarvan Joppe de jongste was.
Hij ging zonder schroom overal mee naar toe en was super nieuwsgierig. Die nieuwsgierigheid zorgde er uiteraard voor dat Joppe moeilijk bij de les kon blijven en ik alle zeilen bij moest zetten om hem de eerste minuten van de oefeningen mee te laten doen. Naderhand konden alle pups nog even lekker met elkaar ravotten. Echt leuk om zo'n stoeiende bende te zien.
Joppe kon het wel goed vinden met de golden retriever pup, die maar een paar daagjes ouder was dan hij. De eigenaars wonen aan het andere uiteinde van de straat, dus we zullen de komende tijd nog wel een paar keer afspreken met elkaar.
Na de cursus was Joppe lekker moe en heeft nog even liggen slapen.
In de middag hebben we hem nog even meegenomen naar de stad: wennen aan alle drukte etc.
Dat ging best wel goed.
's Avonds was Joppe dus bekaf en heeft lekker liggen slapen.
's Zondags moesten we op verjaardagsvisite: Maaike werd 12. Dus op naar Elden. Het was net als de rest van de week weer drukkend warm en dat terwijl er voor vandaag toch echt iets anders was beloofd. Gelukkig was er voldoende gelegenheid om lekker in de tuin op een schaduwrijk plekje plaats te nemen. Joppe had binnen een oogwenk de keurig aangeveegde berg zand uiteen geveegd om op het heerlijke koele zand te gaan liggen. Nog moe van gister zeker.
Aangezien ik afgesproken had om te tennissen ter afsluiting van de competitie, moeten we alweer op tijd weg. OP de terugweg worden we opgehouden door een ongeval en Joppe mag dus wat langer van de autorit genieten. Op zich gaat dat best wel goed.
René neemt hem in de middag nog even mee naar het andere huis voor een kijkje en ik rep me naar de tennisbaan. Daar kwam ik rijkelijk laat aan en hoefde de baan niet meer op. Moet zeggen dat ik daar niet heel rauwig om was gezien het feit dat in de schaduw het zweet al in straaltjes over mijn lijf liep.
Tijd om ons klaar te maken voor de BBQ dus. De bedoeling is dat iedereen wat lekkers meeneemt, waarbij we met iets van 24 volwassenen en 16 kids + 1 hond gaan bbq-en.
De mensen bij wie de BBQ is hebben een prachtige boomgaard/tuin, waar voldoende te ontdekken is voor Joppe.
Toch merken we wel dat we de nodige aandacht aan onze hondenbaby kwijt zijn en je hem niet zomaar aan zijn lot kan overlaten. Vooral niet als aan het begin van de avond het onweer met bijbehorende stortbuien losbarst. Op de 1 of andere manier wil Joppe dan juist graag naar buiten. Gek dier!
Met zijn allen kijken we naar het laatste deel van een ontzettend spannende Wimbledonfinale op het kleine scherm van een laptop. Dit heeft toch ook wel weer zijn charme: 2 tennisteams die de competitie afsluiten en dan ook de finale nog even meenemen.
Maandagochtend krijgt Joppe weer zijn shampoobad tegen te huismijt en vindt hij zichzelf super zielig. Al jammerend ondergaat hij de shampoo- en spoelbeurt. Pas na het afdrogen, wat hij gelaten over zich heen laat gaan, ligt Joppe de rest van de ochtend voor pampus en is hij op de wakkere momenten ontzettend obstinaat. Zo erg zelfs dat ik hem even rust ga geven in de hal: even afkoelen jij.
Het tegenovergestelde gebeurde echter: Joppe is helemaal niet blij dat hij in de hal moet en zet de boel op stelten: huilen, janken, krabben aan de deur, springen (bommetje tegen de deur is een betere omschrijving!) Pfffff dit zijn wel de lastige momenten hoor! Na 45 minuten volhouden geeft hij het eindelijk op en kan ik hem eruit halen.
Tot zover het uitrusten dus :-/
Nu klaarmaken om naar Lunteren te gaan voor een bezoekje aan Setna. Onderweg voel ik me echter steeds slechter en slechter en besluit om verstandig te zijn en om te keren.
René kan gelukkig thuis werken en zowel Joppe als ik gaan gestrekt.
Voor ons niet zo heel goed te zien, omdat we Joppe iedere dag meemaken, maar andere mensen vertellen ons dat hij al ontzettend gegroeid is. Iedereen vraagt zich eigenlijk af hoe groot hij wel niet gaat worden omdat hij met 10 weken al zo groot is. En dat terwijl het nog zo'n lief klein hummeltje is. Je kan wel goed zien dat hij vooral langer is geworden. Vooral als hij op zijn zij ligt en zich uitrekt: wat een lang eind!
Tandenpoetsen vindt hij nog niks; die borstel is veel te lekker om op te kouwen, maar vacht borstelen gaat al ietsje beter. Joppe vindt borstels namelijk speelgoed en hapt er het liefste in. Dat is dus een beetje lastig als je het beest wil borstelen. Nu leggen we hem daarom gewoon rustig neer en houden zijn halsband vast en praten rustig tegen hem. Ook leggen we een speeltje bij zijn kop, zodat hij daar in kan happen als hij wil. Op deze manier vindt hij het nu zelfs best wel lekker om geborsteld te worden (maar niet te dicht met de borstel bij zijn kop, want dan ….HAP)
Kammen wordt nog even oefenen, want daar heb je toch echt 2 handen voor nodig.
Wat leuk is, is dat Joppe ontzettend knuffelig en zachtaardig is als hij net wakker is. Hij kan dan echt even bij je komen zitten, een kusje geven + lekker tegen je aan komen liggen.
Als hij dan ietsje wakkerder is, dan komen de bijtgrage tandjes tevoorschijn die echt overal in willen bijten, handen, gezicht, kleren dat maakt allemaal niet uit. Nee Joppe, niet doen.
Snel een speeltje erbij voor de afleiding.
In tegenstelling tot vorige week is het terughoudende met eten ook afgezakt. Bij de puppycursus kregen we de tip om een klein beetje lauw water aan de brokjes toe te voegen zodat ze iets zachter worden + nog lekkerder ruiken. (zo vergeet Joppe langzamerhand de kipfilet met antibioticum ;-))
Met de zindelijkheid gaat het goed. Sinds een aantal dagen weet hij dat hij echt naar buiten moet als hij iets moet doen. Poepen doet hij niet op zijn plasplek, maar het liefst elders. De laatste dagen komen we steeds langs een plantsoentje, wat nu zijn poepplekje lijkt te worden. Dit lukt nog niet altijd, dus slepen we standaard poepzakjes (bio-afbreekbaar) mee.
Wat opvalt is dat Joppe ook al meerdere plasjes gaat doen onderweg. Opschepper!
Andere honden vindt hij leuk en wil daar graag op af om mee te spelen. Ook als hij andere mensen ziet lopen wil hij daar kwispelend op af. Dit lukt natuurlijk niet altijd. Tja Joppe, ook dat moet je leren, net als dat niet iedere hond lief tegen je doet.
Wat ook opvalt is dat Joppe zijn “stem” heeft ontdekt. Jammeren doet hij als de beste: als hij iets wil; als hij iets niet wil of het er niet mee eens is. Wel met allerlei verschillende gradaties. Zo af en toe denk ik te weten wat hij met welk jammertoontje wil zeggen.
Daarnaast kan hij ook al goed blaffen en grommen. Gelukkig doet hij dit alleen als hij wil spelen en je uitdaagt. Dondersteen!
Het raarste geluid brengt hij voort als hij zijn zin niet krijgt (bijv. Als het spelletje is afgelopen en wij iets anders gaan doen en Joppe negeren) Heb er dan ook geen omschrijving voor.
Ondertussen beschouw ik alle geluidjes van Joppe maar als zijn manier van communiceren met ons. De ene keer luisteren we er overigens naar, de andere keer niet (en dat is als hij echt aan het zeuren is....)
Bijgaande foto geeft Joppe weer met zijn riem in zijn bek. Op de een of andere manier wil hij tijdens het lopen iets in zijn bek hebben. De riem vinden wij een betere optie dan steentjes, bladeren, insecten of bloemen. Takken vindt hij ook erg leuk, maar die zijn hier in de buurt niet met grote getalen aanwezig.
De klad komt er na 2 weken trouw iedere dag het blog bijhouden al in ;-) Dus nu even een samenvatting van de afgelopen dagen.
Afgelopen zaterdag zijn Joppe en ik voor het eerst naar de puppycursus gegaan. Die zaterdag begon een nieuwe reeks en dus konden we mooi aansluiten. Ik was eigenlijk heel erg benieuwd hoe goed Joppe het zou doen, aangezien hij al best wel wat had geleerd in de dagen dat hij bij ons was (naam, kom, zit, laag, nee). Er waren in totaal 6 honden waarvan Joppe de jongste was.
Hij ging zonder schroom overal mee naar toe en was super nieuwsgierig. Die nieuwsgierigheid zorgde er uiteraard voor dat Joppe moeilijk bij de les kon blijven en ik alle zeilen bij moest zetten om hem de eerste minuten van de oefeningen mee te laten doen. Naderhand konden alle pups nog even lekker met elkaar ravotten. Echt leuk om zo'n stoeiende bende te zien.
Joppe kon het wel goed vinden met de golden retriever pup, die maar een paar daagjes ouder was dan hij. De eigenaars wonen aan het andere uiteinde van de straat, dus we zullen de komende tijd nog wel een paar keer afspreken met elkaar.
Na de cursus was Joppe lekker moe en heeft nog even liggen slapen.
In de middag hebben we hem nog even meegenomen naar de stad: wennen aan alle drukte etc.
Dat ging best wel goed.
's Avonds was Joppe dus bekaf en heeft lekker liggen slapen.
's Zondags moesten we op verjaardagsvisite: Maaike werd 12. Dus op naar Elden. Het was net als de rest van de week weer drukkend warm en dat terwijl er voor vandaag toch echt iets anders was beloofd. Gelukkig was er voldoende gelegenheid om lekker in de tuin op een schaduwrijk plekje plaats te nemen. Joppe had binnen een oogwenk de keurig aangeveegde berg zand uiteen geveegd om op het heerlijke koele zand te gaan liggen. Nog moe van gister zeker.
Aangezien ik afgesproken had om te tennissen ter afsluiting van de competitie, moeten we alweer op tijd weg. OP de terugweg worden we opgehouden door een ongeval en Joppe mag dus wat langer van de autorit genieten. Op zich gaat dat best wel goed.
René neemt hem in de middag nog even mee naar het andere huis voor een kijkje en ik rep me naar de tennisbaan. Daar kwam ik rijkelijk laat aan en hoefde de baan niet meer op. Moet zeggen dat ik daar niet heel rauwig om was gezien het feit dat in de schaduw het zweet al in straaltjes over mijn lijf liep.
Tijd om ons klaar te maken voor de BBQ dus. De bedoeling is dat iedereen wat lekkers meeneemt, waarbij we met iets van 24 volwassenen en 16 kids + 1 hond gaan bbq-en.
De mensen bij wie de BBQ is hebben een prachtige boomgaard/tuin, waar voldoende te ontdekken is voor Joppe.
Toch merken we wel dat we de nodige aandacht aan onze hondenbaby kwijt zijn en je hem niet zomaar aan zijn lot kan overlaten. Vooral niet als aan het begin van de avond het onweer met bijbehorende stortbuien losbarst. Op de 1 of andere manier wil Joppe dan juist graag naar buiten. Gek dier!
Met zijn allen kijken we naar het laatste deel van een ontzettend spannende Wimbledonfinale op het kleine scherm van een laptop. Dit heeft toch ook wel weer zijn charme: 2 tennisteams die de competitie afsluiten en dan ook de finale nog even meenemen.
Maandagochtend krijgt Joppe weer zijn shampoobad tegen te huismijt en vindt hij zichzelf super zielig. Al jammerend ondergaat hij de shampoo- en spoelbeurt. Pas na het afdrogen, wat hij gelaten over zich heen laat gaan, ligt Joppe de rest van de ochtend voor pampus en is hij op de wakkere momenten ontzettend obstinaat. Zo erg zelfs dat ik hem even rust ga geven in de hal: even afkoelen jij.
Het tegenovergestelde gebeurde echter: Joppe is helemaal niet blij dat hij in de hal moet en zet de boel op stelten: huilen, janken, krabben aan de deur, springen (bommetje tegen de deur is een betere omschrijving!) Pfffff dit zijn wel de lastige momenten hoor! Na 45 minuten volhouden geeft hij het eindelijk op en kan ik hem eruit halen.
Tot zover het uitrusten dus :-/
Nu klaarmaken om naar Lunteren te gaan voor een bezoekje aan Setna. Onderweg voel ik me echter steeds slechter en slechter en besluit om verstandig te zijn en om te keren.
René kan gelukkig thuis werken en zowel Joppe als ik gaan gestrekt.
Voor ons niet zo heel goed te zien, omdat we Joppe iedere dag meemaken, maar andere mensen vertellen ons dat hij al ontzettend gegroeid is. Iedereen vraagt zich eigenlijk af hoe groot hij wel niet gaat worden omdat hij met 10 weken al zo groot is. En dat terwijl het nog zo'n lief klein hummeltje is. Je kan wel goed zien dat hij vooral langer is geworden. Vooral als hij op zijn zij ligt en zich uitrekt: wat een lang eind!
Tandenpoetsen vindt hij nog niks; die borstel is veel te lekker om op te kouwen, maar vacht borstelen gaat al ietsje beter. Joppe vindt borstels namelijk speelgoed en hapt er het liefste in. Dat is dus een beetje lastig als je het beest wil borstelen. Nu leggen we hem daarom gewoon rustig neer en houden zijn halsband vast en praten rustig tegen hem. Ook leggen we een speeltje bij zijn kop, zodat hij daar in kan happen als hij wil. Op deze manier vindt hij het nu zelfs best wel lekker om geborsteld te worden (maar niet te dicht met de borstel bij zijn kop, want dan ….HAP)
Kammen wordt nog even oefenen, want daar heb je toch echt 2 handen voor nodig.
Wat leuk is, is dat Joppe ontzettend knuffelig en zachtaardig is als hij net wakker is. Hij kan dan echt even bij je komen zitten, een kusje geven + lekker tegen je aan komen liggen.
Als hij dan ietsje wakkerder is, dan komen de bijtgrage tandjes tevoorschijn die echt overal in willen bijten, handen, gezicht, kleren dat maakt allemaal niet uit. Nee Joppe, niet doen.
Snel een speeltje erbij voor de afleiding.
In tegenstelling tot vorige week is het terughoudende met eten ook afgezakt. Bij de puppycursus kregen we de tip om een klein beetje lauw water aan de brokjes toe te voegen zodat ze iets zachter worden + nog lekkerder ruiken. (zo vergeet Joppe langzamerhand de kipfilet met antibioticum ;-))
Met de zindelijkheid gaat het goed. Sinds een aantal dagen weet hij dat hij echt naar buiten moet als hij iets moet doen. Poepen doet hij niet op zijn plasplek, maar het liefst elders. De laatste dagen komen we steeds langs een plantsoentje, wat nu zijn poepplekje lijkt te worden. Dit lukt nog niet altijd, dus slepen we standaard poepzakjes (bio-afbreekbaar) mee.
Wat opvalt is dat Joppe ook al meerdere plasjes gaat doen onderweg. Opschepper!
Andere honden vindt hij leuk en wil daar graag op af om mee te spelen. Ook als hij andere mensen ziet lopen wil hij daar kwispelend op af. Dit lukt natuurlijk niet altijd. Tja Joppe, ook dat moet je leren, net als dat niet iedere hond lief tegen je doet.
Wat ook opvalt is dat Joppe zijn “stem” heeft ontdekt. Jammeren doet hij als de beste: als hij iets wil; als hij iets niet wil of het er niet mee eens is. Wel met allerlei verschillende gradaties. Zo af en toe denk ik te weten wat hij met welk jammertoontje wil zeggen.
Daarnaast kan hij ook al goed blaffen en grommen. Gelukkig doet hij dit alleen als hij wil spelen en je uitdaagt. Dondersteen!
Het raarste geluid brengt hij voort als hij zijn zin niet krijgt (bijv. Als het spelletje is afgelopen en wij iets anders gaan doen en Joppe negeren) Heb er dan ook geen omschrijving voor.
Ondertussen beschouw ik alle geluidjes van Joppe maar als zijn manier van communiceren met ons. De ene keer luisteren we er overigens naar, de andere keer niet (en dat is als hij echt aan het zeuren is....)
Bijgaande foto geeft Joppe weer met zijn riem in zijn bek. Op de een of andere manier wil hij tijdens het lopen iets in zijn bek hebben. De riem vinden wij een betere optie dan steentjes, bladeren, insecten of bloemen. Takken vindt hij ook erg leuk, maar die zijn hier in de buurt niet met grote getalen aanwezig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten