Dat Joppe een nieuwsgierig en open karakter heeft is denk ik wel duidelijk geworden uit de voorgaande verhalen.
Afgelopen week heb ik Joppe meegenomen naar het kantoor van René. Zonder problemen stapte hij vrolijk door de schuifdeuren (kende hij nog niet) en stapte meteen op de receptie af waar hij alle aandacht kreeg van de 3 medewerksters. Die waren helemaal verkocht en Joppe vindt aandacht helemaal te gek. Na de eerste aaien wilde hij even verder kijken en onderzocht het kantoor. Aagje.
Daarna naar boven met de lift. Geen enkel probleem, vooral met een stukje worst. Dan ziet Joppe helemaal niets anders dan dat. Boven loopt Joppe rond alsof het kantoor van hem is en hij er een tijdje niet is geweest: overal even kijken en snuffelen. Dan zomaar een kamer binnenlopen en de medewerkers even verbaasd laten opkijken. Wat een hond!
We hebben besloten verder te gaan met de benchtraining. Joppe slaapt vanaf nu 's nachts in de bench en niet meer in combi met de hal. Wel zetten we de bench nog even op die plek om de overgang wat geleidelijker te laten gaan. De eerste nacht was Joppe het er duidelijk niet mee eens. Frustraties alom bij het hondje en hij probeerde ons middels janken, huilen en jammeren ervan te overtuigen dat hij toch echt ook in het halletje mocht. Het was echter niet overtuigend genoeg en te horen aan de gefrustreerde zuchten had Joppe dat ook door.
Overigens was het best moeilijk het lachen in te houden!
De betekenis van het woord "Nee" of "uhuh" weet Joppe inmiddels dondersgoed. Hij houdt dan meestal meteen op waar hij mee bezig was en legt zijn kop neer met een uitdrukking van "ik doe toch helemaal niets". Je weet dan al, dat zodra je je omgedraaid hebt, hij weer vrolijk verder gaat waar hij mee bezig was. Vooral als het om graven in de tuin gaat.
Als hij bijterig is en op dingen zit te kouwen die niet mogen, dan weet hij ondertussen al dat hij beter een speeltje kan gaan pakken. Veel leuker. Pfiew, die training lijkt te helpen!
Verder is hij, net als veel andere stabijs, gewoon oostindisch doof. Ook zie je hem zich met enige regelmaat afvragen wat het nut is als hij gaat luisteren of zijn eigen gang moet gaan. Het kan dus enige tijd duren voordat hij toch maar even naar je toe komt en braaf luistert.
Gelukkig ben ik minstens zo eigenwijs! (jaja, ik geef het toe)
Vandaag leek Joppe ineens zijn poot al een beetje te gaan optillen tijdens het plassen. Wordt hij nu al groot? Daarna ging het gewoon weer op de puppenmanier.
donderdag 16 juli 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hallo, leuk zeg, al die verhalen over Joppe!! Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Neeltje en ben erg blij met onze vier Stabij's!! Ze komen allemaal uit Vught. Onze Poen is een broer van Mas, dus familie van Joppe!! Oom Poen!! Grappig!! Veel plezier met Joppe, ik zal regelmatig eens lezen hoe het met hem gaat.
BeantwoordenVerwijderenEen poot van Poen, Odhilde, Onneke en Odeke!! voor Joppe!!
Hallo Neeltje,
BeantwoordenVerwijderenDank voor je reactie. Leuk om te lezen dat jullie de oom van Joppe hebben en dan ook nog Poen van 't Vaertse Hoekske. Daar had ik al iets van gehoord van Joke. Heel vroeger hebben wij ook een hond van het Vaertse Hoekske gehad. Dat was echt een schatje.Het is een geweldig mooi ras en wij zijn dan ook erg blij met deze stabij.
Maarre 4 van die eigenwijze honden in huis: petje af hoor. ;-) In welke leeftijd zijn ze allemaal?
groetjes Nanda en een poot van Joppe
Hallo Nanda,
BeantwoordenVerwijderenLeuk dat ook jij een Stabij hebt gehad van 't Vaertse Hoekske. Poen is ook een ontzettend leuke hond!! Heeft een prachtig karakter!! De rest ook trouwens.
Hier de leeftijden van onze vier Stabij's, Odhilde is 10 jaar, Odeke 7, Onneke 5 en Poen sluit de rij met zijn 3 jaar!! Poen is een reu en de rest zijn teefjes. Zo'n 16 jaar geleden deed onze eertse Stabij zijn intrede bij ons, Max-Tibo van de Kraay-Heide, na hem kwam Tibo-Bjinse en later Esse zijn moeder, ook Olda kwam erbij, mijn zus heeft een zoon van Olda, Hijke. En nu zijn er dus Odhilde, Odeke, Onneke en Poen. Kun je het nog volgen?? En of je nu met één gaat wandelen of met vier. Uiteindelijk is vier wel heel erg gezellig!! Ben je benieuwd naar het hele stel? Neem dan gerust een kijkje op mijn weblog. Ik schrijf niet dagelijks over onze honden, maar zo tussendoor vind je ze zeker terug. Een vrolijke groet van mij en een poot voor Joppe van het hele stel.
www.golveninzee.web-log.nl