week 30: deel 2

Donderdag:

Op donderdag ga ik op bezoek bij Gerde en neem Joppe met me mee. Joppe gaat meteen maar liggen slapen in de auto (gelukkig maar) en ik heb er geen omkijken naar. In Deventer aangekomen is het slecht weer en ik til Joppe vanuit de auto naar binnen. Daar maakt hij kennis met Kasper het ruim 2 jaar oude zoontje van Gerde. Kasper is heerlijk druk enthousiast en wil heel graag met Joppe spelen. Joppe moet echter nog een beetje wennen aan de nieuwe omgeving en ondertussen aangestoken door het enthousiasme en heeft 0,0 rust in zijn gat. Ik moet er wel continue bij in de buurt blijven, want een spelende Joppe heeft dan zijn bek (met die haarscherpe puppytandjes) open en kan daardoor geheel onbedoeld toch schrik aanjagen. Gelukkig gaat alles goed en zijn Kasper en Joppe erg lief naar elkaar.
Wel heb ik weer wat geleerd die ochtend. Ondanks dat Joppe zindelijk is, wil dat niet zeggen dat hij overal waar hij is weet hoe dit werkt. Deze ochtend duurde het hem blijkbaar te lang en heeft hij in de kamer geplast terwijl wij aan het eten waren. Oeps. Joppe maar meteen naar buiten gedaan en laten zien waar hij wel mocht plassen.

In de middag gaan we weer naar huis, waar Joppe nog een paar uurtjes kan bijkomen van deze nieuwe ervaring. ’s Avonds mag hij namelijk mee naar de puppybehendigheidstraining.
Dit is een maandelijkse training opgezet door de hondenschool om pups spelenderwijs kennis te laten maken met de toestellen van de behendigheidstraining.
Wij willen dit met hem uitproberen en kijken hoe hij dit vindt.
De pups die meedoen zijn van verschillende leeftijden. Er zijn 2 andere pups uit de puppycursus die meedoen. Beiden zijn een paar weekjes ouder dan Joppe. Daarnaast zijn er een paar honden tussen de 6 en 9 maanden aanwezig. Die zijn duidelijk al een stuk verder in luisteren.
1 voor 1 mogen ze de hindernissen over: de tunnel, de springhindernissen en een deken waar ze onderdoor moeten.
Sommige oefeningen zijn nog een beetje lastig voor de jongere pups, maar ze slaan zich er bijna allemaal goed doorheen. Alleen Willem is een beetje bang voor tunnels en dekens, maar die komt best vooruit.
Joppe vindt het geweldig. Hij is helemaal niet bang en gaat vrolijk mee. Wel had hij wat moeite om de bedoeling van sommige oefeningen in 1 keer te begrijpen. Dat is ook best lastig als je de commando’s en gebaren nog niet allemaal kent. Die moet hij eerst leren.
Van de deken was hij in tegenstelling tot andere honden helemaal niet onder de indruk. Terwijl de andere hond nog de oefening aan het afronden was, was hij er al onderdoor gekropen omdat hij wel heel graag wilde weten wat er aan de andere kant van die deken gebeurde.

Joppe heeft ook al een beetje leren springen over de hindernissen. Dit hoefde hij vanwege zijn jonge leeftijd maar 2x te doen. De 1^e keer had hij de hindernis niet eens gezien en liep er dwars doorheen omdat hij alleen maar op mij lette. De 2^e keer ging het perfect. Daar is volgens mij ook nog een foto van gemaakt die ik dan later wel hierbij zal plaatsen.

Al met al een leuke training en voor herhaling vatbaar.

Vrijdag:

Overdag doen we lekker rustig aan en 's avonds gaan we samen met de ouders van René uit eten. Uiteraard is Joppe daarbij ook van de partij. Het eten is lekker, het is gezellig en Joppe doet het perfect. Het liefst ligt hij bij iemand aan de voeten, zelfs als dat bij mensen aan een ander tafeltje is!
Die voelden ineens iets warms en zachts langs hun benen gaan en ja hoor, daar lag meneer. Gelukkig vonden zij het helemaal niet erg.

Zaterdag:

's Ochtends mag Joppe weer naar de puppytraining. René is deze keer weer aan de beurt en gaat op pad. Ik ga eerst nog wat andere dingen regelen voordat ik een kijkje ga nemen (met het fototoestel)
Joppe heeft wat moeite zich te focussen vandaag, maar de rodi-worst helpt goed. We krijgen de opdracht meer te oefenen met het gebit te laten bekijken en te laten volgen. Vooral bij dat laatste is hij tijdens de training heel erg afgeleid door de andere hondjes.

Na de training even lekker een paar uur uitrusten voordat we alweer weg moeten. Deze keer richting Almere waar weer een zomerse bbq voor ons klaar gaat staan. Dit was natuurlijk niet het excuus om naar Almere te gaan, dat is eigenlijk de komst van een 2e friese stabij in onze familie. Mijn zusje en zwager hebben deze week namelijk Joeke op mogen halen. Joeke is een reutje van 8 weken.
Joppe schrikt zich eerst een hoedje als we binnenkomen en Tycho blij op hem af rent. Hij heeft Tycho al 2 keer eerder
gezien en kon het toen wel met hem vinden. Joppe wringt zich van schrik in een hoekje, waar precies de waterbak staat. Maakt niet uit denkt Joppe, als het maar verder weg is van dat bruine monster.

Na over de 1e schrik heen te zijn gekomen en Tycho even naar buiten is verbannen, gaat het een stuk beter en zit Joppe weer goed in zijn vel. De volgende stap is de ontmoeting met Joeke. Die verloopt een stuk minder vriendelijk. Joeke vindt Joppe maar groot en vooral ongewenst in zijn nabijheid. Joppe wil echter graag spelen en laat zich niet zomaar wegjagen. Zelfs niet na een hoop gegrauw, blaffen en bijten.
Joeke vindt het allemaal maar niks dat drukke beest voor zijn neus en zoekt een veiliger heenkomen achter onze benen.
We gaan maar met het stel naar buiten. Daar beginnen Tycho en Joppe aan een hernieuwde kennismaking en de "rust" keert weder. Met rust bedoel ik dan niet rustig liggende honden, want dat kan niet met EN Tycho EN Joppe EN Edje de kat EN Joeke, maar de rust dat iedereen (nou ja, Joeke misschien nog niet helemaal) zijn plekje weet.
Joppe kan met geen mogelijkheid zijn rust vinden en blijft maar doorgaan. Hebben we hem eindelijk even liggen op zijn deken, staat hij na 3 seconden alweer op 4 poten omdat hij weer ergens heen wil.

Op een gegeven moment wijst Marloes naar buiten met een "Moet je nou eens zien". Joppe blijkt op dat moment de waterbak (eigenlijk een drinkbak voor vogels) leeg te willen graven en staat er met zijn voorpoten in de spitten. Binnen no time is die bak natuurlijk leeg en Joppe zeiknat. EEeeeeeeeeeh, waarom hij zo doet?? Geen idee, maar we vonden het wel grappig om te laten herhalen. Dus bak weer gevuld en Joppe deed de rest :-))
Daarna maar de boel ingepakt om naar huis te gaan, want de honden waren bekaf, de buiken vol en de avond alweer over de helft.