zwaar weekend achter de rug

Deze morgen ligt Joppe uitgeblust in zijn bench. Hij heeft namelijk een druk weekend achter de rug en moet daar nog een beetje van bijkomen (als hij het niet zelf vindt, dan vinden wij dat wel)

Zaterdag was weer de wekelijkse puppycursus en daar heeft hij weer een uur lang zijn best gedaan gehoorzaam en nieuwsgierig te zijn. Daarna nog een kwartiertje ravotten met de overige pups en ons 12 weken oude hondje is best wel een beetje moe.
Het was deze week de eer aan René om Joppe zijn kunsten te laten vertonen op commando en naar horen zeggen (ben niet gaan kijken) is dat goed gegaan. Joppe vindt het wel moeilijk de aandacht erbij te houden en geconcentreerd te blijven, maar met behulp van wat lekkere rodi-worst komt hij een heel eind. Enthousiast is hij zowiezo. Hij rende de tunnel in en uit en rende naar René toe bij het "kom-hier-spelletje". Ook hebben wij geleerd hoe we het beste naar Joppes tandjes kunnen kijken zonder dat Joppe dat uitermate vervelend vindt. Kortom wederom een nuttige sessie.

In de middag mag Joppe met ons mee naar het appartement dat we te koop hebben staan in het centrum. Daar moeten nog wat opruimklusjes gebeuren (meubels etc.) Joppe kan daar zijn rust niet helemaal vinden, vooral niet omdat buiten een feestje wordt gegeven ter ere van de opening van een nieuwe zaak. Al die pratende mensen en muziek zijn best interessant. Daarnaast lopen zijn baasjes maar heen en weer en daar wil hij toch wel graag heel dichtbij in de buurt zijn. Uiteindelijk besluiten we Joppe maar naar huis te brengen en in de bench te doen. Daar kan hij lekker gaan slapen, terwijl wij nog even verder gaan.
Hij lijkt hier niet zoveel moeite mee te hebben en we zorgen met een uur weer terug te zijn.
Zodra we binnenkomen (extra zachtjes om te kijken of hij sliep of niet), kijkt Joppe wat suf uit zijn ogen en rekt zich eens uit. "Hoi, mijn baasjes zijn er weer. "
Het ziet er naar uit dat hij lekker geslapen heeft. Missie geslaagd.

Op zondag mag Joppe een dagje op bezoek in Lunteren. Daar kan hij de hele dag spelen met de 4-jarige Sedna. Sedna is een golden retriever en is net zo eigenwijs als Joppe.
Na 4 weken Joppe om je heen is het trouwens best wel een beetje vreemd om hem zo achter te laten. Hoewel hij niet eens merkte dat wij weggingen. Zo gebiologeerd was hij door Sedna.
Overal waar Sedna heen ging, was Joppe ook te vinden. Wat leuk was om te zien, is dat hij haar gedrag ook kopieerde. Dat probeert hij bij ons ook wel eens(al is dat wel lastig met plakband plakken), maar om een hond na te doen als hond zijnde is een stuk makkelijker.

Als bezorgde ouders hebben wij ons tussendoor ook laten verleiden om telefonisch te informeren hoe het ging met ons (honden)kroost: "Geen zorgen alles gaat goed en hij ligt nu lekker te slapen".
Gelukkig herkende hij ons nog wel toen we hem op kwamen halen en stond hij uitgebreid te kwispelstaarten met zijn hele achterlijf. (Of was dat omdat Sedna net weer terugkwam van een uitlaatbeurt?)
Joppe en Sedna hadden de hele dag leuk met elkaar opgetrokken. Soms letterlijk, doordat Joppe werd voortgetrokken door Sedna terwijl hij aan haar staart hing. Daarnaast schijnt hij heel hard te kunnen blaffen (was Sedna aan het uitdagen) en schrikt hij zich een hoedje als Sedna eens terugblaft. "Wow, dat is toch wel indrukwekkend", zie je hem denken. Hij laat zich er echter geen moment van weerhouden en prikt geheel door Sedna's schijnbarriere heen door meteen weer uit te dagen. Sedna lijkt het prachtig te vinden, dus dat zit wel goed met die twee.
Ook werd ons vertel dat Joppe heel goed is in graven en dat hij al bijna de vijver was ingedoken. Hoop dat hij niet al te veel plantjes heeft uitgegraven.
In ieder geval gaan we deze week maar verder met de zwemlessen. Lijkt me wel handig voor het geval hij de volgende keer die vijver wel induikt......

Moe mag Joppe weer mee naar huis en wil het liefst op schoot kruipen bij ons in de auto. Hij moet het echter doen met zijn kop en voorpoten. Knuffeltje.
Thuis laten we voor het eerst de bench op de normale plek staan en Joppe is gelukkig zo slaperig dat er niet meer uit komt dan een paar piepjes. De deur naar boven laten we open, zodat we elkaar kunnen blijven horen.
Het gaat goed zo. Slaap lekker Joppe.