Kong

Denk je een heel handig en leuk speeltje te hebben voor Joppe als hij alleen thuis moet zijn in de bench, gaat meneer hier pas mee aan de slag als ik thuis ben.
De snelle jelle haalt er op het oog de makkelijkst verkrijgbare koekjes uit, begint dan te joelen en later als de rust (en ik dus) allang (!) is wedergekeerd gaat hij met de moeilijker verkrijgbare zaken aan de gang.


Ha, in ieder geval doet hij dat dan wel IN de bench en weet ik nu hoe het komt dat hij de bench altijd overhoop haalt: Er zou weleens een(stukje van) een koekje onder het kleed terecht kunnen zijn gekomen........

Het smurfje

1e diploma

Aangezien wij de laatste les al met vakantie zijn, mocht Joppe een week eerder zijn examen al doen. Waar het voor de andere hondjes examentraining was, mocht Joppe alles meteen voor het "echie" doen.
Op zich was ik daar niet zo benauwd voor. Wel voor de mood van Joppe. De vorige keer was hij namelijk meer bezig met alles wat er op het grasveld te vinden was en de rodi-worst dan met mij en de oefeningen. De oefeningen gingen met hangen en wurgen. waarbij het heel erg lastig was zijn aandacht te krijgen.
Ook vandaag was deze angst wel gegrond. Het nieuwe is er duidelijk af voor meneer en aangezien hij zich steeds meer bewust wordt van zijn omgeving......  Ofwel het was werken geblazen voor me en niet alle oefeningen gingen soepeltjes. In ieder geval niet zo goed als Joppe wel kan. Het grappige was dat Joppe echt los kwam toen de vreemde voorwerpen aan bod kwamen + de geluiden. Er was een minitunnel, een zeil een paraplu en er werd getrommeld + een of andere lachspeeltje. Hiermee werd meteen Joppes nieuwsgierigheid gewekt en was het luisteren een peuleschil. Huppakee door de tunnel heen en het was feest. Daarna met het lachspeeltje ervandoor. Deze vond hij zo boeiend dat hij hem wist los te peuteren bij Alaska.
Op de een of andere manier krijgt Joppe het bij andere honden iedere keer voor elkaar als die iets hebben wat hij heeeeeeeel graag wil hebben, om daar uiteindelijk toch mee aan de haal te gaan. Dus daar liep een puberstabij met een lachend speeltje er vandoor. Wie nu het hardst lachte van de 2....?

Na deze vrolijkheid mocht hij op de tafel om zijn gebit te laten bekijken + om hem te laten betasten. Dit vond hij minstens zo leuk als het speeltje, omdat hij wil dat hij dan geknuffeld wordt. (en dat gebeurt natuurlijk ook!!)

In totaal kreeg dit kleine charmeurtje 78 punten van de 100 en gaan we lekker door met de volgende cursus: elementaire gehoorzaamheid.
Helaas vond Joppe zijn diploma niet zo boeiend als het lachende speeltje, die hij weer te pakken had weten te krijgen en ermee van door aan het gaan was op de manier van "hahahaha jullie kunnen me lekker toch niet krijgen".  Gelukkig was het diploma al getekend :-P

2e keer puppybehendigheidcursus

Hoi lezers,

Gisteravond zijn we voor de 2e keer naar de puppybehendigheidscursus geweest met Joppe.
Hij had al een beetje een lichamelijk rustige dag gehad en kon wel wat beweging gebruiken. (had hem meegenomen naar een coachingssessie: 1,5 uur heen rijden, 2 uur daar en 1,5 uur terug: ging perfect)
Niet dat ze bij deze cursus overdreven bewegingen moeten maken hoor, het is tenslotte aangepast voor puppies en het gaat om de kennismaking met de hindernissen.
Vanavond stonden de Mikado, trap, balk, tafel en tunnel op het programma.

De bedoeling van de mikado en de trap was dat de hond zich bewust wordt van zijn lijf. Hij heeft niet alleen voorpoten, maar ook achterpoten en het is niet fijn als die overal overheen struikelen: ofwel de hond moet netjes en bewust leren lopen.
Joppe mocht bij iedere oefening het spits afbijten en kon dus niet afkijken bij de andere hondjes hoe het moest ;-)  Gelukkig was dit ook helemaal niet nodig en deed hij het perfect.
Joppe geniet zichtbaar op zo'n avond en is goed op mij (en de rodi-worst!!) gefocused. 
Het leuke is dat hij absoluut niet bang of schrikkerig is voor de hindernissen.Integendeel, hij wil graag de oefeningen doen en samen bezig zijn. (En natuurlijk zoveel mogelijk worst zien te krijgen...)
Lekker ontspannen op de brug zitten is voor hem geen probleem en er al via de ietwat schuine plank aflopen ook niet.
Echt los kwamen de honden op het laatst toen ze de tunnel door mochten rennen. Ze staken elkaar aan met hun enthousiasme en ze konden bijna niet wachten tot ze weer mochten. Zelfs de honden uit een andere (gehoorzaamheidstraining) groep werden jaloers dat zij niet mochten.
De eerste ronde kreeg de hond nog even hulp om te laten zien hoe het (ook alweer) moest: hond aan de riem met trainster aan ene kant tunnel en ik met een koekje aan de andere kant. Heel duidelijk "Joppe doooooor" roepen en huppakkee daar kwam een blije en vrolijke stabij de tunnel doorgesprint. De volgende keren was deze hulp niet meer nodig en liep ik met Joppe op de tunnel af, wees hem erin en riep "doordoordoor" terwijl ik naar het uiteinde rende om Joppe weer op te vangen. Zo'n leuk gezicht om Joppe te zien rennen door die tunnel met een grote lach op zijn kop en zijn oren naar achter.  Hij hield tijdens die oefeningen met de tunnel niet meer op met kwispelen!

Het is ontzettend leuk om op deze manier met je hond bezig te zijn, vooral als je ziet dat hij er van geniet + het goed doet. De complimentjes die we kregen helpen daar natuurlijk ook erg bij en zorgen voor een tevreden en trots gevoel.

Volgende maand weer!

Contact

Dat Joppe met ons wil communiceren is en wordt door allerlei kleine dingetjes duidelijk.


De laatste tijd komt het regelmatig voor dat Joppe voor het eten vaak in zijn bench gaat liggen wachten. Eerst dachten wij nog: "wat een brave hond" en dat is hij dan natuurlijk ook;-)  Echter zojuist bedacht ik me ineens dat hij dit zeer waarschijnlijk doet omdat hij botjes en ander lekkers van ons in zijn bench krijgt: Ofwel ik ga in mijn bench en krijg dan wat lekkers......
Best slim van dat hondje.

Daarnaast trok hij laatst zijn riem van de stoel en liep ermee weg. Meteen kwam hij hem terugbrengen toen ik er om vroeg. Kort daarna liep hij naar de deur om aan te geven dat hij uit moest.  Toeval of bewust?

Overigens blijft Joppe met ons "praten" middels piepjes en jankes. Niet de meest opvleurende communicatie, maar wel duidelijk dat hij of zich verveeld, het er niet mee eens is, of zich zielig voelt of iets wilt etc. etc.

Blaffen doet hij alleen als hij iets op een plek ziet staan dat er anders nooit is: een vuilniszak in de tuin, een reflectie door het raam, een groot voorwerp op het aquarium. Ook blaft hij als hij denkt iets te horen wat er niet thuishoort. Gelukkig nooit lang en heeft hij aan 1 blaf genoeg. (okay, af en toe meer dan 1)

Vroeg op

Als echte fotografen zijn wij gisterochtend heel vroeg opgestaan om de ochtendnevel te fotograferen. Aangezien we het onze buren niet aan wilden doen om rond 8 uur wakker gemaakt te worden door gejoel, hebben we Joppe meegenomen.
Niet echt ideaal, want snuffel vindt natuurlijk overal konijnenkeutels en vindt dat de ideale aanvulling op zijn "dieet".

Bijgaand een foto van ons konijn.

Puberteit

Puberteit: Tja, voor Joppe is deze mooie tijd ook zo langzaamaan aangebroken. Het uitdagen is gestart, zowel met spelen als met luisteren. De welbekende stabij-blik van “Ik hoor je wel, maar ik doe het lekker toch niet”, daar is Joppe meester in. Ik weet helaas niet waar hij zijn dilpoma heeft gehaald en hoe we hem kunnen royeren… ;-))   
Gelukkig zijn we behoorlijk consequent en leert hij heel snel dat hij toch echt wel moet luisteren + wat wel en wat niet mag.

Met spelen heeft hij de grootste lol als hij een speeltje of iets anders heeft dat hij eigenlijk niet mag hebben en wil dat je achter hem aan rent. Hij is er al heer en meester in geworden als hij met Sedna, de golden retriever, speelt, al trapt die er niet altijd meer in.

Helaas doet hij dit spelletje ook regelmatig met ons als hij weer eens over het tuinhekje is gesprongen en zich meteen daarna achter de hoge struiken verschanst.

We zijn erg benieuwd waar hij nog meer mee komt de komende tijd. Ongetwijfeld zal hier er iets over te lezen zijn.

update september

Zoals jullie al gemerkt hebben is het alweer enige tijd geleden dat er iets nieuws over de belevenissen van Joppe is geschreven op dit blog. En dat terwijl de zomervakantie al lang en breed weer voorbij is.

Net als iedereen merk ik ook dat de tijd voorbij vliegt. Maar ook dat ik niet altijd iets nieuws te vertellen heb. Een heleboel dingen die eerst nieuw waren, behoren nu tot de dagelijkse en normale kost: het uitlaten, het borstelen, het slapen gaan.

Als ik er zo over nadenk zijn er ook nog wel een heleboel nieuwe dingen te vertellen. Joppe is immers een opgroeiende hond en eenieder die dit eens heeft meegemaakt weet dat dit niet zonder slag of stoot voorbij gaat. Kortom in principe genoeg stof tot schrijven de komende tijd.

Een paar opvallendheden van de afgelopen tijd (en dan ga ik ze toch niet allemaal opnoemen, want dat wordt echt teveel. Dat komt ervan als je er wel eens een keer goed voor gaat zitten en de herinneringen 1 voor 1 weer opdoemen.)

Groei:

Joppe is enorm gegroeid de afgelopen tijd. Van een klein wollig babyhondje was hij ineens een slungelige puber (echt ineens!) en nog geen 2 weken later is het slungelige eraf en heeft hij de vorm van een volwassen hond. Echter nog wel in miniformaat, want de groei gaat gewoon door.

Z’n wollige puppyhaar is ondertussen grotendeels verdwenen en zijn haar groeit gestaag door. De haren op zijn staart zijn nu weer zichtbaar gegroeid en hij heeft (nog) mooie scheidingen in zijn zij.

Ook komen er meer stippels op zijn poten, die wij dan weer ontdekken met “Huh had hij die vorige week ook al?”

Gebit:

Met het groter worden is het ook tijd voor een volwassen gebit. Na een aantal bloedige pogingen is de ene na de andere tand en kies eruit gevallen c.q gerukt tijdens spelletjes met andere honden en zijn wij 6 kiesjes rijker.  Zijn tandjes hebben we geen van allen teruggevonden. Tijdens het wisselen was het af en toe een zielig hondje. Hij kon je dan met een treurige blik aankijken en ging dan opgerold op zijn kussen liggen. Een kouwbotje bracht dan alleen een hevige kwijlsessie tot stand. Echt kouwen op onze spullen heeft hij niet gedaan. Wel kon hij buiten ineens aan een hek staan knabbelen.

In ieder geval heeft hij zijn nieuwe gebit compleet en zijn er een stuk meer kiezen dan in zijn puppygebit het geval was.

Joppe heeft er in ieder geval wel plezier van en is blij met zijn achterste snijkiezen. Stokken en botjes zijn nu veel eerder stuk en daar is hij zich terdege van bewust….

Helpen:

Joppe vindt niets leukers dan jou helpen iets te doen. Dat kan zijn de kamer stofzuigen, de tuin vegen, onkruid wieden,  de hondenfietskar in elkaar zetten, de auto poetsen; verzin het maar. Als wij (of iemand anders) ergens druk mee is dan wil Joppe daar graag bij in de buurt zijn en gaat aan de materialen zitten snuffelen of knabbelen.   Op dit moment wil hij graag 1 van de stangen van de fietskar meenemen en daarvoor had hij de schroevendraaier in zijn bek. 

Als hij per ongeluk iets doet dat niet mag, dan is dat uit onwetendheid. Hij wil gewoon graag iets samen doen en is dan eigenlijk helemaal in zijn sas.  Hij zoekt er iets te kauwen of spelen bij en gaat bij je in de buurt liggen. 

Alleen zijn:

Dit kan Joppe dus echt NIET. Wat we ook proberen, hij zet het na enige tijd op een huilen. Kom je na een uurtje thuis, hoor je buiten al een gejoel, wetende dat dat jouw hond is…. Fijn voor onze buren :-/

Heel even naar boven of zelfs naar de wc kan minstens een zeer teleurgestelde Joppe opleveren die een piepje niet kan onderdrukken. Als we iets langer boven zijn, dan weten we zeker dat Joppe vroeger of later begint te janken. Niet overdreven hard, maar wel duidelijk en voortdurend. Een enkele keer is het zo erg dat hij niets anders wil dan ook naar boven: aan het traphekje krabbelen, er tegenop springen etc.. Uiteraard negeren we dit en komen we pas naar beneden als hij weer stil is, maar hij maakt het ons wat dat betreft helemaal niet makkelijk!!

Op aanraden van de puppytrainer hebben we een KONG gekocht, zodat we die vol kunnen stoppen met lekkers en waarmee Joppe eventjes zoet is als wij weg zijn.

Na een paar keer proberen weten we al dat hij het geheim van de KONG heeft ontdekt en inderdaad EVEN zoet is. Daarna gaat hij vrolijk over tot het joelen tot wij thuis zijn. Dan is hij als een kind zo blij.

Maar goed we moeten hier dus wel een oplossing voor zien te verzinnen, want zijn uithoudingsvermogen wordt ook alleen maar groter…..

Knuffel:

In ieder geval is Joppe wel een gigantisch aanhankelijke en lieve hond. Het is een enorme knuffel. Hij doet niets liever dan dichtbij je in de buurt liggen en het liefst zo dicht mogelijk tegen je aan. Vaak komt hij je ook gewoon even een knuffel geven'.

Een speciaal moment is 's morgensvroeg als we hem uit de bench laten. Dan rekt hij zich even lekker uit en gaat meteen tegen je aan zitten of liggen en begint je hals of handen te likken. "Kusjes geven" noemen we dit.

Hij weet op straat ook feilloos wie hem goed gezint is en bij wie hij een aai kan krijgen. Zijn oren gaan dan al naar achter, hij begint te kwispelen en houdt stil.  9 van de 10 keer krijgt hij die aai ook daadwerkelijk.  Charmeur!