Dinsdag is Joppe op familiebezoek geweest. Ik moest in het zuiden van het land zijn en wilde Joppe het niet aandoen de hele middag alleen maar in de auto te zitten en in een kamer op zijn kont te zitten en dus heb ik met de fokker overlegd of hij daar even mocht verblijven.
Dit was gelukkig geen probleem.
Toen we aankwamen werden we onthaald door een heleboel hondengeblaf. Joppe vond dit maar niets en wilde het liefst de auto weer in. “Huh Joppe?”
Met wat overtuigingskracht kreeg ik hem toch mee naar binnen en daar zag hij de eerste oude bekende en werd hartelijk begroet. Joppe wist ineens niet meer hoe hij zijn plas in moest houden en liet van blijdschap alles maar lopen. (Ahum).
Daarna kwam de begroeting met het vorige baasje. In eerste instantie had Joppe daar geen oog voor, maar ineens kwam ook hier de herkenning en werd er flink geknuffeld.
Joppe mocht meteen mee naar de andere stabij’s. Daar werd hij vrolijk begroet en besnuffeld. Joppe moest natuurlijk eerst overal een kijkje nemen voordat hij de rust had. Ik was hier niet bij en hoorde later dat hij wel weer even moest wennen en een plekje moest krijgen binnen de roedel. Dat is hartstikke goed gegaan en hij heeft lekker met zijn zusje Jannemarie, die hier is blijven wonen, en een tante gespeeld. Ook werden hij en zijn zusje nog even op sleeptouw genomen door mama Mas.
Moe en voldaan gaat Joppe weer mee naar huis. In de auto valt hij meteen in slaap. Dat is gelukkig heel anders dan de eerste keer dat we daar wegreden. Toen kregen we Joppe voor het eerst mee en kotste hij de hele weg naar huis de boel onder.
De volgende dag leken er geen verder naweeën voor Joppe te zijn en was hij weer zijn vrolijke en enthousiaste zelf.
Deze woensdag gaan we ook weer met Joppe naar de dierenwinkel, aangezien zijn etensvoorraad moet worden bijgevuld. Omdat het leuker is met zijn allen te gaan dan alleen stappen we met zijn 3-en de winkel binnen. Joppe voelt zich hier volkomen op zijn gemak en kijkt eens rond. We zien een paar grote ligkussens vinden en we halen er 1 uit het schap om te bekijken. Daarna besluiten we Joppe ernaar te laten kijken. Het eerste kussen vindt hij niet zo: Dit is een tamelijk glad en krakend exemplaar. Daarop pakken we een zacht geval, dat lijkt op hetgeen hij in de bench heeft liggen. Dit vindt meneer wel wat en kruipt er op en gaat eerst liggen om vervolgens zijn tanden erin te zetten. Hmm ook niet de meest geschikte dus. Snel Joppe eraf halen en (nog) ongeschonden weer terugleggen. Het volgende exemplaar is groot, bruin en lijkt op zo’n ouderwetse zitzak. Jeweetwel, zo’n ding wat je eerst op moet schudden alvorens je erin te laten ploffen. Met een beetje mazzel zit je heerlijk, maar als je pech hebt, wat vaak het geval is, kan je weer overnieuw beginnen met opschudden. Voor honden echter een ideale mogelijkheid om hun eigen plekje “te graven” en lekker te gaan liggen.
Joppe bevalt het kussen wel en we besluiten maar om deze mee te nemen onder het mom van:”hij moet straks toch een mand en dit is veel makkelijker”.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten